Gastenboek
Titel:
Naam:
E-mail:
Bericht:
Beveiliging: Captcha afbeelding Herlaad afbeelding
   
 

Farsia: Manifest: Directeur CHAI-X

Altijd financieel onafhankelijk geweest en hoofdverdiener. Heb als vrouw in technisch beroep nooit traditioneel rolpatroon bewandeld. 'Mannen-' en 'vrouwen' beroepen zijn allang niet meer van deze tijd.

DO's: werktijden voor werkende moeders, die over het algemeen toch al parttime werken, aanpassen aan basisschooltijden (dus 4x6u (van 8:30 tot 14:30u) ipv 3x8u) icm thuiswerk.

DON'ts:

1. Van vrouwen verwachten dat ze hetzelfde belangrijk vinden als mannen in een carriere en hun in hun aanpak als mannen benaderen en behandelen.

2. Vrouwen betuttelen en onderschatten.

zondag, 04 juli 2010

Olga: Manifest

Ik ben getrouwd en heb twee dochters. Mijn man en ik hebben op dit moment allebei geen werk. Daarvoor werkte ik 3 dagen en hij fulltime. Dit willen we wel weer maar er is bijna geen parttime werk op niveau (HBO) te vinden. We zijn dus op zoek naar andere mogelijkheden die wel goed te combineren zijn met een gezin.

Do's: Recht op flexibel werken (flexibele tijden + thuis werken), continurooster op school, alle schooldagen dezelfde tijden.

Dont's: Stop met pushen om ouders meer uren te laten werken (laat iedereen deze keuze zelf maken), haal de carrierestop voor parttimers weg, zeg niet dat vrouwen meer moeten gaan werken terwijl er in deze tijd bijna geen mogelijkheden zijn!

 

 

maandag, 14 juni 2010

Jort

Waar zijn de feministen als het gaat over vrouwen in de islam? In de Koran worden vrouwen 'zaakwaarnemers' van mannen genoemd. Een getuigenis van een vrouw voor een (sharia)rechtbank is niets waard. De hoofddoek wordt gedragen om zichzelf te beschermen tegen de mannelijke driften, zo gelooft men. Zo kan het gebeuren dat na een verkrachting de vrouw -niet gehoofddoekt- wordt gestraft, ze had zich niet effectief beschermd en dus de man geprovoceerd. Misschien wel de toekomst in Amsterdam? (http://www.at5.nl/artikelen/41717/amsterdam-krijgt-shariarechtbank). Als dit de repressie is als je geen hoofddoek draagt, kan je toch niet spreken van het uit vrije wil dragen van een hoofddoek? Het is een uiterst patriarchaal geloofssysteem, waar vrouwen on-der-drukt worden. Er ontstaan parallele samenlevingen -kijk naar Slotervaart- waarbinnen vrouwen zich thuis verstoppen en kinderen baren. Als het gaat om emancipatie en gelijkberechtiging van de vrouw, moet je dáár zijn.

Genoeg werk aan de winkel, Roos. In delen van Amsterdam, bij centrum de Balie.

En ga lezen; boeken van arabist Hans Jansen, Nahed Selim, Robert Spencer, Wafa Sultan. Succes.

 

donderdag, 27 mei 2010

Lesther: Manifest

Ik ondersteun dit manifest, als vrouw die gestudeerd heeft en deel wil uitmaken van deze samenleving en het gevoel heeft dat je dit alleen kan als je een keuze maakt. Voor de kinderen zorgen of een carrière en zelfontplooiing. Ik geloof in een samenleving waarin combinaties mogelijk zijn en mensen de mogelijkheid krijgen zich in te zetten tbv de opvoeding van hun kinderen en een carrière. 

Wat we nodig hebben zijn werkgevers dit dit principe begrijpen, zodat het het meer oplevert dan het kost en een fysieke omgeving die dat ondersteund.

woensdag, 26 mei 2010

Sonja Geurts: Manifest

Ik ondersteun dit manifest van harte, ik ben gehuwd zonder kinderen, ik werk fulltime, partner is chronisch ziek. Waar ik behoefte aan heb: Indien nodig ruimte voor zorg voor mijn partner terwijl ik wel kan doorwerken zonder dat ik op kantoor ben. Ruimte om mijn werktijd in te delen op de voor mij meest passende manier en de meest passende locatie. Waar ik vooral geen behoefte aan heb is onbegrip van een werkgever waardoor ik het gevoel krijg in een spagaat te zitten tussen prive en werk. En geen strakke werktijden en controle daarop. Ik ben een verantwoordelijk persoon en ik zorg er echt wel voor dat ik mijn resultaten behaal.

woensdag, 28 april 2010

Muriel ten Velde Horst: MANIFEST

Ik ondersteun dit manifest van harte als herintredende, freelancende, parttime-werkende moeder. Als hier nou een Frans-achtig schoolsysteem bestond, met gezonde maaltijden tussen de middag en huiswerk-en sportactiviteiten in de schooluren, dan ondervang je een hoop. Geen stress meer bij thuiskomst, (in mijn geval) moeders die langer kunnen werken waardoor vaders wat korter kunnen werken. Als beide ouders 4 dagen zouden werken krijgt de maatschappij er minimaal 2 werkdagen per koppel voor terug omdat zoveel vrouwen slechts 2 a 3 dagen werken. Kinderen zijn dan het merendeel van de week bij een van beide ouders, wat mijns inziens hun welzijn ook bevordert. En door een grotere en bredere arbeidsparticipatie ondervangen we ook nog een stuk de vergrijzing. De oplossing zou toch in de eenvoud moeten zitten.

woensdag, 31 maart 2010

Gast: Ongeloof

Wij werken 5 en 4 dagen in de week. Dus beide partners nagenoeg full time. Niet omdat het financieel moet, maar omdat we ook een eigen leven hebben. En dat is met name mijn punt. De maatschappij lijkt dit niet te accepteren. Juffen op het kinderdagverblijf, basisschool, vrienden, kennissen, collega's vragen steevast indirect naar het welzijn van de kinderen. Als we daaraan twijfelen, dan gaan we minder werken, mocht dat de oplossing zijn. Op dit moment denk ik dat we een beter evenwicht hebben dan velen en onze kids meer geven dan vele anderen. Niet in materiele zin, maar juist in immateriele zin. Ik doe als vader meer met mijn kids dan vaders waarbij moeders niet werken. We hebben alles keurig verdeeld.

Dit vergt alleen ook flexibiliteit van de werkgever. De consultatiebureaus, uitvallende dagen op de basisschool, de vakanties en als ze ziek zijn, dan is het vaker schipperen. En wat ik niet zou willen is dat als ze ziek zijn, ze naar oma gaan. Dan wil ik bij ze zijn. Ze zijn nog maar 2 en 4 jaar oud immers.

Gelukkig hebben we een school met vso, tso en nso. Dus... dat is goed geregeld, maar de flexibiliteit vanuit de werkgever is echt noodzakelijk om dit goed te kunnen ondersteunen.

Dit heeft nog meer te maken met het accepteren van een nieuwe vorm van werken en dat BSO echt niet slecht is voor een kind, dan met alle regeltjes en oplossingen. Die zijn ook nodig en kunnen een prima middel zijn om verandering teweeg te brengen, maar pleit vooral om ook iets aan het idee te doen dat het 'slecht voor kinderen' is om ze veel naar de BSO te sturen.

 

dinsdag, 30 maart 2010

Lex van Dinther: Manifest

Do's:

- Verantwoordlijkheid eisen en opleggen aan ouders voor opvoeding van hun kinderen, dit is inclusief geldende normen en waarden

- Gelijkwaardigheid, we hebben niet voor niets Artikel 1

- Best (wo)man for the job

 

Don'ts:

- Mensen benoemen in functies omdat we een quotum moeten halen

- Proberen Viagra te verkopen in een gastenboek of een ontbijtje aanbieden adhv een foto

- Verder kijken dan je neus lang is voordat je op iemand gaat stemmen

vrijdag, 26 maart 2010

Helen: Manifest

1. Meer brede scholen

2. Zwangerschapsverlof voor vaders

3. Flexibele werktijden

dinsdag, 23 februari 2010

Wil Post: Manifest

Ik ben jurist, colomnist en consultant Nieuw Pensioen. Ik vind het combineren van zorg en werk een geweldige prestatie, wat extra beloond zou moeten worden met een toeslag op het salaris en pensioenopbouw.

Nu zien we dat mannen die fulltime werken meer verdienen en pensioen opbouwen dan zij die modern zijn, zorgtaken leveren en hun verantwoordelijkheid nemen.

zondag, 21 februari 2010

Gast: manifest

Hallo, ik ben een alleenstaande vrouw met een zoon van negen en werkzaam in het basisonderwijs. Ik werk fulltime en vind het werk erg leuk. De combinatie met het moederschap is zwaar. De naschoolse opvang is te duur en de voorschoolse opvang is er niet! Ik maak nu twee dagen gebruik van de naschoolse opvang, maar de andere drie dagen regelen blijft kunst en vliegwerk. Flexibel werken is natuurlijk de toekomst, al lijkt het mij in mijn vak wel moeilijker dan op sommige andere vakgebieden. Aangezien ik niet alleen voor mijzelf leef, ben ik een groot voorstander van het nieuwe werken.

woensdag, 17 februari 2010

Eva: manifest

Een goed initiatief! Zelf zelfstandig ondernemer omdat een meer dan vierdaagse werkweek slecht te combineren was met twee kleine kinderen en een man met een eigen zaak. DO's* langer, flexibeler toe te passen zwangerschapsverlof voor beide ouders (bijv. in eerste instantie deeltijd terugkeren naar de werkplek)* duobanen stimuleren* deeltijdbanen belonen en accepteren als volwaardig werk* herdefinitie van carrìère: niet alleen werkgerelateerd, maar ook in combinatie met kinderen en zelfontplooiingDO'nts* zeggen dat bepaalde posities 'nou eenmaal' niet in deeltijd of duobaan kunnen - waar een wil is, is een weg* de Nederlandse vrouw afschilderen als 'niet ambitieus' omdat zij deeltijd werkt: elke baan, hoe klein ook, draagt bij aan het welzijn, de eigenwaarde en de emancipatie van vrouwen en leidt (als het goed is...) tot herverdeling van taken thuis* alles oplossen met meer en langere opvang: de kunst blijft nog steeds de juiste balans te vinden tussen werk en privé; al zouden we kinderen gratis elke dag van 8 tot 8 naar de opvang kunnen brengen, dan nog zullen er veel ouders zijn die hier niet voor kiezen - en dat is maar goed ook. Van werken alleen word je niet gelukkig.

Succes!

Eva

 

 

woensdag, 17 februari 2010

Gast: manifest

Ik ben een werkende, alleenstaande moeder van 1 zoon. Ik ben leerkracht op een basisschool, en werk 4 dagen.

Ik heb behoefte aan voorschoolse opvang (die toegezegd was en waar niets van terecht is gekomen). Mijn zoon heeft hierdoor wisselende en onrustige ochtenden, want hij wordt steeds door verschillende oppassen naar school gebracht.

Ook heb ik behoefte aan professionele naschoolse-opvang, met goed-opgeleide begeleiders, en met goede voorzieningen.

Verder ben ik tevreden met mijn werkgever, omdat deze al veel flexibiliteit biedt.

 

dinsdag, 16 februari 2010

Marleen Maat: Manifest

Hulde!

dinsdag, 16 februari 2010

Alie van der Maas: Manifest

A verpl. / psychiatrisch verpleegkundige in de winterperiode en eigenaar van een camping.

Ik onderteken dit manifest voor mijn vier dochters.

maandag, 15 februari 2010

Gerda van Rossum: Manifest

Beroep: regiomanager woningcorporatie.

Samenwonend, 2 dochters 16 en 19 jaar

DO'S Flexibele werktijden, zorgverlof, maar ook vakanties, goede kinderopvang voor iedereen, Dichtbij je werk wonen

DON'ts: Zorg voor kinderen koppelen aan onprofessionaliteit.

Ik heb mijn kinderen kunnen opvoeden en een carriere kunnen maken in het middenkader in de non-profit. Voor mij was belangrijk dat de school 5 minuten van mijn werk was.

zondag, 14 februari 2010

Annoesjka Boersma: manifest

Met dank.

zondag, 14 februari 2010

Piet de Geus: Manifest

zelfstandig ondernemer, samenwonend

Ik ondersteun het manifest. Het belangrijkst is m.i. dat we mensen eindelijk eens als zelfstandige individuen gaan zien, ongeacht of ze al dan niet samenwonen of getrouwd zijn. Daartoe moeten allereerst alle financiële regelingen geschrapt worden die het traditionele kostwinnersgezin bevoordelen: aanrechtsubsidie, voordelig meeverzekeren, etc. Hoe mensen wensen te leven is evenals de keuze voor kinderen een private keuze waar de overheid zich niet mee dient te bemoeien en die dus geen basis mag zijn om inkomsten op te gaan herverdelen of belastingvoordelen te verlenen.

Het lijkt me niet verstandig om allerlei extra voorzieningen te eisen. Als wordt gestopt met het herverdelen van inkomsten ten gunste van het ouderwetse kostwinnersgezin (en het bijbehorende uitvoeringsapparaat kan worden opgeheven) houdt iedereen daar genoeg geld aan over om zelf de opvang te betalen.

Discussies over zwangerschapsverlof voor vrouwen en mannen vallen wat mij betreft onder hetzelfde hoofdstuk: niet iets waar overheid of werkgever bemoeienis mee dient te hebben. Zorg dat werknemers deelnemen aan een riante levensloopregeling: het is aan henzelf of ze dat (ongeacht hun geslacht) willen besteden aan ouderschapsverlof, een sabbatical of een wereldreis. Zelfstandigen kunnen daarvoor zelf geld opzij zetten, daar zijn ze nu eenmaal zelfstandig voor.

Flexibilisering van arbeid en thuiswerken werken productiviteitverhogend, dat begint gelukkig steeds meer door te dringen. En steeds meer mensen kiezen voor een bestaan als freelancer of zelfstandige: dit biedt ook alle mogelijkheden op dit gebied.

zondag, 14 februari 2010

Paul Babeliowsky

Ik ondersteun je manifest!

 

docent School voor Journalistiek, Utrecht

zaterdag, 13 februari 2010

F Van der Velde: Mw

BSO op school ipv aparte locaties en veel betere schoolopvang (te vaak nog lange - tot meer dan een jaar - wachttijden).

 

zaterdag, 13 februari 2010

Jan Wijsman: manifest

ik onderschrijf dit manifest met name vanwege mijn vurige wens: gelijkwaardig ouderaschap na echtscheiding

vrijdag, 12 februari 2010

Arja Even

Broodnodig!

vrijdag, 12 februari 2010

HJA Diks: Manifest

Eigenlijk is het te gek voor woorden dat deze punten nog niet vanzelfsprekend zijn. Ik ben het er helemaal mee eens.

 

vrijdag, 12 februari 2010

Mariët Hamer: Manifest

Graag teken ik dit manifest.

 

vrijdag, 12 februari 2010

manon paulissen: Manifest

Het is raar in Nederland geregeld. Wanneer de kinderen op de crèche zitten werken de moeders en vaders. Zodra ze naar school gaan, worden de raarste opvang constructies bedacht (korter werken, stoppen met werken, thuis werken, ruil kinderen) om de kinderen niet deel te laten nemen aan de NSO. Waarom zijn de schooltijden inclusief overblijf en naschoolse opvang niet aangepast aan de werktijden. Waarom krijgen kinderen geen muziekles na school en op school. Waarom willen moeders hun kinderen niet naar de NSO laten gaan. enzovoorts.

We hoeven ons niet schuldig te voelen wanneer de kinderen samen na school spelen, leren, sporten en nog veel meer leuke dingen doen.

dinsdag, 02 februari 2010

Jeannette van Uffelen

Hierbij teken ik het manifest.

Ik ben 50, woon samen met mijn dochter van 14, ben zelfstandig ondernemer en kostwinner.

Don'ts:- Denken dat anderen jouw wereld kunnen verbeteren- Zeggen dat anderen jouw wereld moeten verbeteren- Energie verliezen door klagen

Do's:- Start goede initiatieven, zoals Roos hier doet.- Kijk wat jezelf kunt verbeteren- Doe dat!

Hartelijke groet,Jeannette.

zaterdag, 23 januari 2010

Willemijn: Manifest

Ik steun het manifest van harte. Ik ben 39, universitair docent arbeidsrecht en moeder van 2 jongens van 3 en 1.

Mijn onderzoek, waarop ik binnenkort hoop te promoveren, gaat over de verantwoordelijkheid van de werkgever voor omstandigheden in het privé-leven van de werknemer, kort gezegd de combinatie arbeid en zorg.

Waar ik voor pleit is ten eerste keuzevrijheid: iedereen moet zelf weten welke rol of welke combinatie van arbeid en zorg hem of haar het beste ligt. Dat gezeur over 'luie vrouwen' van sommige kinderloze columnisten (Heleen Mees) moet nu maar eens afgelopen zijn. Kom maar eens een dagje oppassen op twee peuters, dan merk je wel hoe weinig toepasselijk het woord lui daarop is. Niemand hoeft zich superieur te voelen vanwege de keuze die hij of zij heeft gemaakt. Ik zou graag zien dat de overheid bij het maken van beleid die keuzevrijheid voorop blijft stellen, voor mannen en voor vrouwen.

Om die keuzevrijheid voor mannen realistisch te maken, pleit ik voor meer inkomensopvang bij het opnemen van verlof. Uit allerlei onderzoek blijkt dat mannen geen verlof opnemen als het onbetaald is. Dat kun je onterecht vinden, maar het is een feit. Het onbetaald blijven van verlof bestendigt de klassieke rolverdeling in het anderhalfverdienersmodel. Juist die klassieke rolverdeling zorgt ervoor dat de beschikbaarheidsdrang op het werk voor mannen zwaarder drukt dan voor vrouwen. Het gevolg daarvan is minder keuzevrijheid voor mannen en vrouwen. Om daar iets aan te doen moet er geld bij.

Ten derde is de klassieke rolverdeling terug te vinden in de aarzelingen om scholen verantwoordeli

donderdag, 21 januari 2010

Peter Tromp: Manifest

Helemaal mee eens Roos, ga zo door.

Wat ik graag zou zien verbeteren in Nederland is:

- Initiatieven om de dreigende achterstand van jongens in het onderwijs aan te pakken

- Initiatieven om mannen actiever te betrekken bij kinderopvang, jeugdzorg, kinderbescherming, onderwijs en familierecht.

- Een gelijktrekking van het vaderschapsverlof aan de ons omringende landen ipv de huidige decoratieve 2 dagen.

- Een wettelijk verankerd uitgangspunt van gedeeld en gelijkwaardig ouderschap voor en na (echt)scheiding en een betere bescherming en handhaving van de realisatie daarvan

- Uitgangspunt van automatische erkenning van biologisch vaderschap en de vaderkindrelatie i.p.v. het huidige mijnenveld voor vaders bij erkenning en het verkrijgen van een juridisch vaderschap

- Een vaderinclusief i.p.v. het huidige vaderexclusieve beleid bij gerechten, instanties en overheden, met name ook waar het jonge en tienervaders betreft

- Ruimte voor en ondersteuning van voorzieningen van vaders voor vaders

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Groet,

Peter Tromp

Vaderkenniscentrum

vrijdag, 15 januari 2010

Lidewij: Manifest

Ik onderschrijf volledig je initiatief.
Ik ben werkzaam als zelfstandig architect en moeder van 3 kinderen. Ik ben 37 jaar, getrouwd, en mijn man en ik werken beide ca. 4 dagen in de week, zodat we de zorg voor de kinderen kunnen delen. Doordat we beide zelfstandig werken zijn we beide heel flexibel. En dat is ook nodig!
Wat ik graag zou zien verbeteren in Nederland:
-Zwangerschapsverlofregelingen uitbreiden. Zowel voor mannen als voor vrouwen. 16 weken is echt heel weinig, zeker als je langer borstvoeding wilt geven. (Nederland zou een voorbeeld kunnen nemen aan Scandinavië)
-Schooltijden beter afstemmen op werktijden
-Betere wettelijke regelingen voor mensen die zelfstandig werken. (mogelijkheden om pensioen en arbeidsongeschiktheid verzekeringen te regelen)

vrijdag, 15 januari 2010

Diana Korthout: Manifest

Hallo Roos,

Mooie site en initiatief. Wij zijn werkzaam in een klein familiebedrijf en ik neem mijn 2 kinderen dagelijks mee naar de zaak. Ik werk dus 5 dagen per week net als de mannen in dit bedrijf en wij verzorgen tevens samen de opvoeding van de kinderen. Ook ben ik een zogenaamde "langvoedster",  ik geef nu ruim 2,5 jaar onafgebroken borstvoeding, mijn oudste is 2,5 en de jongste 5 maanden. Desondanks ben ik nog zeer productief, naar mijn mening zelfs een stuk productiever dan wanneer ik gebruik zou maken van mijn kolfrecht en een kwart van mijn werktijd daaraan zou besteden; nu voed ik mijn kind in een draagdoek terwijl ik gewoon doorwerk aan de computer en telefoontjes pleeg.

Wat er beter kan in NL:

1) hogere verdraagzaamheid vanuit de zorg voor mensen die niet opvoeden volgens de RRR-regeltjes, maar gewoon hun eigen weg zoeken.

2) bevallingsverlof voor mannen

3) volledige keuzevrijheid van onderwijs, zelf als dat betekent dat je je kind zelf onderwijst.

 

Wat er de verkeerde kant opgaat in NL:

 Huidige ontwikkelingen betreffende de zorg rond zwangerschap en bevallen. De vrijheid van de ouders wordt beperkt door verplichtingen: verplicht huisbezoek, aanstelling casemanager. Daarmee wordt volledig voorbijgelopen aan het feit dat veel bevallingen baat hebben bij rust en privacy. Ook worden mensen veel te veel angst aangepraat en vergeet men totaal dat het de kwaliteit van de zorg was waardoor er sprake was van een hoog sterftecijfers onder baby's, niet de (opgedrongen) kwantiteit. Onze voortplanting zou een volledige keuzevrijheid moeten zijn van twee mensen, de man en de vrouw, vanaf de conceptie tot en met de bevalling. Nu ljkt het wel alsof de staat bezit wil nemen van zwangere vrouwen, uit naam van de ongeboren baby. Wie heeft het nu het beste voor met een baby, de staat of de ouders? Lijkt me duidelijk.

Groetjes,

Diana

 

 

 

 

 

vrijdag, 08 januari 2010

Dineke: Manifest

Doen: Buitenschoolse opvang bij school organiseren zodat kinderen niet met een taxi hoeven en dan maar hopen dat ze goed terecht komen. Eventueel activiteiten organiseren zoals sprot en muziek.

Huishoudelijke hulp voor tweeverdieners professionaliseren.

Banen in de techniek ook toegankelijk maken voor parttimers, mannen en vrouwen! Deze sector loopt mi erg achter.

woensdag, 23 december 2009

Gerdien: Manifest

Wat een goed initatief! Ik ben 26, getrouwd en heb twee kinderen, we werken beiden 4 dagen per week maar vallen zó buiten de boot in onze omgeving, niet alleen omdat we jonge ouders zijn, maar ook omdat we niet aan het standaard model van 5 en 2 dagen voldoen.

Doen:

- Zorgen voor betere regelingen rondom studie en zwangerschap/ouderschap. Doordat mijn hogeschool totaal géén voorzieningen had op dit gebied heb ik mijn studie moeten onderbreken, uiteindelijk een een flinkte vertraging opgelopen en daarna tegen een muur aangelopen bij het proberen weer mijn studie weer op te pakken, met als gevolg dat ik mijn studie heb moeten opgeven en geen diploma heb, en dat terwijl de motivatie er wél was. Alle flexibiliteit en ondersteuning ontbrak.

- Investeren in de kwaliteit van opvang en opleiding van leidsters.

- Schoolsysteem aanpassen naar de huidige samenleving en niet langer naar het achterhaalde jaren 50 model waar we mee te maken hebben. Scholen moeten níet verwachten dat er altijd wel 1 ouder thuis is om mee te helpen. Liefst opvang, peuterspeelzaal, school en BSO op 1 plek.

 

maandag, 14 december 2009

M. Das: Manifest

we werken beide 4 dagen, hebben inmiddels beide 2x ouderschapsverlof opgemaakt. We zorgen voor 2 jongens van nu 3 en bijna 5.

Doen: als het in de media gaat over het combineren van werk en zorg het niet alleen over vrouwen/moeders hebben maar consequent over ouders (m/v). De titel van Roos Wouters' boek: heel herkenbaar!

zondag, 13 december 2009

Gast: Manifest

Door het lezen van jouw boek heb ik wel ontzettend veel inspiratie gekregen. Als nevenfunctie bij het accountantskantoor was ik diversiteitambassadeur en organiseerde ik lezingen en workshops om meer vrouwen door te laten stromen binnen de accountantsorganisatie. Door de cultuur van de organisatie en de ambitie van de meeste vrouwen om werk en zorg te combineren lukte dit echter niet en strandde ikzelf ook. Ik dacht dat het aan mij lag dat ik niet alles kon combineren. Door jouw boek realiseer ik me dat velen worstelen met de combinatie werk/privé en ben het met je eens dat daar een rol voor de overheid en werkgevers is weggelegd om deze combinatie mogelijk te maken. Daarom steun ik jouw manifest ook van harte. Ik bewonder je strijdlust en je volhardendheid om werk te maken van dit gevoelige thema.

Je draagt zelf al veel oplossingen aan om werk en zorg beter te combineren. Naast al deze items denk ik dat het creëren en subsidiëren van duobanen voor zowel mannen als vrouwen daar positief aan kan bijdragen. Ik denk dat bij hoog opgeleide mannen en vrouwen er behoefte bestaat aan duobanen. Ook voor werkgevers zijn er voordelen: er is altijd vervanging bij ziekte en vakantie; door complementaire mensen op één baan te zetten heb je verschillende kwaliteiten. Werkgevers willen er echte niet aan omdat ze van mening zijn dat overdracht van taken niet goed gaat en natuurlijk het kostenplaatje. Een duobaan is door dubbele werkgeverslasten duurder.

 


woensdag, 09 december 2009

Mieke van Herk: Manifest

Doen:

continuerooster op school en andere schooltijden

meer aandacht op scholen voor sociale en financiele opvoeding, zodat  (vooral) meisjes leren zich zlef staande te houden in de maatschappij

het nieuwe werken promoten, door aan te moedigen dat mensen thuis hun rapporten maken wanneer het te uitkomt> sturen om compententies en targets i.p.v. op aanwezigheid.

niet doen:

bijstandsmoeders met kleine kinderen verexcuseren op de  arbeidsmarkt

een vierdaagse werkweek van 4 x 9 voor mannen bepleiten, waarna ze vervolgens nog geen verantwoordelijkheid dragen voor dagelijkse taken

binnen bedrijven wordt veel flexibiliteit verkondigd, maar niet voorgeleefd.Dat is voor cultuurverandering wel nodig

zondag, 06 december 2009

José: MANIFEST

Doen:

1) continurooster op school en meer tijd voor sport en bewegen

2) kwalitatief goede naschoolse opvang ook voor oudere kinderen inclusief sportclubs

3) werkgevers moeten de 4 daagse werkweek omarmen

Niet Doen:

1) denken dat we er al zijn of dat men het wel goed vindt zo. Er is nog veel meer voor elkaar te krijgen alleen individueel lukt dat niet

2) flexibel werken stimuleren. geen aanwezigheidsplicht maar sturen op output

3) fiscaal stimuleren van "wit" werk aan huis. Oppas, schoonmaak, klusjesman.Op deze manier maak je het mensen mogelijkbuitenshuis te werken en thuis de boel draaiend te houden en wordt deze bedrijfstak van "losse klussen" ook een bloeiende bedrijfstak waar mensen een fatsoenlijke boterham kunnen verdienen zonder dat het grijs (zwart) en schimmig is.

 

zondag, 06 december 2009

Judith Schepers: Manifest

Onderschreven.

woensdag, 02 december 2009

Sybilla Dekker: Manifest

Beste Roos, van harte ondersteun ik het Femastisch Manifest, want vrouwelijk talent wordt veel te weinig benut in Nederland. Daarom kan ik je vanuit mijn voorzitterschap van Stichting Talent naar de Top de volgende Do's en Don'ts meegeven:

"1. Voor werkgevers: het Charter Talent naar de Top ondertekenen, waarmee een concrete stap wordt gezet in de richting van meer m/v diversiteit.

2. Voor werkgevers en HR: goed beseffen dat een goedgevulde, talentvolle subtop vandaag betekent dat de top van de toekomst verzekerd is!

3. Voor CEO's: uitdragen naar de hele organisatie toe dat diversiteit positief bijdraagt aan het succes van de organisatie. Pas dan volgt de nodige cultuurverandering."

Als Don'ts:

"1. Verwacht niet dat diversiteit vanzelf wel komt. De huidige bedrijfsculturen zijn vaak sterk gevestigd en moeilijk veranderbaar.

2. Denk niet dat diversiteit alleen maar een modewoord is. Het is de sleutel naar duurzame organisaties en een evenwichtige maatschappij in de toekomst.

3. Begin niet zonder goede argumentatie aan het opstellen van een diversiteitsbeleid. Een goede gefundeerde argumentatie zal de uitvoer van plannen ten goede komen!"

 


donderdag, 26 november 2009

Liesbeth: Manifest

40 jaar, moeder van 2 kinderen (9 en 7) co ouderschap, P&O adviseur

Doen:

- overheid moet scholen verplichten de schooltijden aanpassen, de jaren vijftig zijn echt al heel lang voorbij! Van 08.00 tot 16.00 uur op school, meer sporten, meer buitenspelen. Alle kinderen eten op school... niet alleen de "zielige". Als dit niet haalbaar is zorg dan voor goede tussenschoolse en naschoolseopvang op school zelf.

- maak plezier met je kinderen en met elkaar, lach om jezelf, doe niet zo streng...

- mannen ga voor je kinderen, het is nodig en leuk in de opvoeding als jullie je rol ook overdag nemen.

DONT'S

- Werkgevers straf mannen (en vrouwen) niet in de carriere kansen als zij minder willen werken, kinderen zien al zo weinig mannen in het onderwijs. Het is zo jammer als er thuis ook te weinig man is!

- wat ik bijzonder irritant heb gevonden is dat als ik in het park liep met de kinderwagen en iemand vertelde dat ik 4 dagen werkte, zij dan zei:"goh dat is wel veeeel he..". Als mijn man in het park liep met de kinderwagen en vertelde dat hij 4 dagen werkte hoorde hij "wat geweldig zeg dat je je ze opoffert... Ik wilde ook graag dat laatste horen. Het heeft me niet weerhouden om te werken maar het maakte het schuldgevoel groter. Laten we elkaar geen schuldgevoel aanpraten!

- vrouwen val elkaar niet af!  

zondag, 22 november 2009

Karen Hop: MANIFEST

31 jaar, moeder van een zoon van 2, projectleider van HFFtig: een coachproject voor jongeren, getrouwd met een ondernemende man!

DOEN:

1. Flexibiliteit op het werk: je bent verantwoordelijk voor het resultaat en vult zelf je agenda in. Voor mensen die aanwezigheidsplicht: zelf laten roosteren (onderling).

2. Goed overblijven regelen binnen het basisonderwijs: gezonde maaltijden en pedagogische kwaliteit.

3. Zorgverlof voor vaders invoeren. Zwangerschapsverlof vrouwen verlengen (zeker voor moeders die borstvoeding belangrijk!).

4. Cursus 'Opvoeden' stimuleren/verplichten. 

NIET DOEN:

1. Investeren in kwantiteit kinderopvang i.p.v. kwaliteit. Het gaat om onze kinderen...

2. Diversiteitsbeleid: het gaat om kwaliteiten. Laat we daar nou eens naar gaan kijken i.p.v. sekse, afkomst, etc.

3. Baan in de zorg en onderwijs richten op vrouwen. We willen meer MANNEN! Die brengen iets anders met zich mee dan vrouwen, kunnen een rolmodel voor jongens zijn, gezond om een balans te hebben!

dinsdag, 10 november 2009

Marieke Gorkink: Manifest

Marieke Gorkink, 44 jaar, moeder van twee zonen van 7 en 9 jaar, samenwonend, eigen communicatiebureau.

Doen:

- zorgen voor meer flexibiliteit. Geef medewerkers een taak/opdracht en reken af op prestatie. Niet op aanwezigheid. Hoe zij deze taak volbrengen maakt niet uit. Kan ook om 9.00 uur 's avonds achter je pc.

- zorg in traditionele bedrijven (bijv. productiebedrijven) voor cultuurverandering. Ook die mannen willen de kinderen meemaken.

- ervaar kinderen niet als een last. Investeer in hen. Wij willen toch dat zij opgroeien tot prettige en verantwoordelijke volwassenen. Daar is niet meer opvang voor nodig maar wel een papa of mama die thuis is.

- zelfstandig ondernemers beter ondersteunen met o.a. betere arbeidsongeschiktheidsvoorzieningen

Niet doen:

- alleen maar investeren in opvang

- vrouwen elkaar onderling bekritiseren

Succes!

 

 

 

zondag, 08 november 2009

sonjadoornbosch: manifest

Laughing

donderdag, 05 november 2009

Gast: Manifest

Maaike de Vries, 37 jaar, senior kaartenmaker bij De Argumentenfabriek, gehuwde moeder van twee kinderen.

DOEN:

1. School- en kantoortijden op elkaar aan laten sluiten.

2. Meer vrouwen op fijne posities, publiek en privaat.

3. Senioren een prikkel geven om zich in te zetten voor kinderopvang.

NIET DOEN:

1. Cultiveren moederschapscultuur.

2. Mythe van het glazen plafond en de gladde keukenvlier in stand houden.

3. Niets doen.

vrijdag, 30 oktober 2009

Jane Cremer: MANIFEST

Ik ben een part time werkende moeder (36 uur als bedrijfsfiscalist, afgestudeerd fiscaal recht), ben 33 jaar, heb een dochtertje en ben getrouwd. Mijn dochter gaat 3 dagen naar het kinderdagverblijf. Het uitgangspunt is dat mijn man ook 4 dagen werkt, maar als dat meer wordt (hij is ZZP-er), hebben we op dit moment het geluk dat er iemand op de maandag komt oppassen. Helaas is dat binnenkort voorbij omdat zij meer gaat werken in haar reguliere baan. Wellicht dat we onze dochter dan 1 dag extra naar het kinderdagverblijf zullen brengen, of misschien een oppasmoeder gaan zoeken.

top 3 do's:

- verkorting, dan wel verdwijning van wachtlijsten kinderdagverblijven. Het was stress bij de eerste, maar ben benieuwd hoe lang het duurt bij de tweede.

- verlenging schooltijden. Ik vind het uurtje pauze tussendoor belachelijk. De kinderen kunnen het beste standaard op school blijven en met zijn allen eten, drinken en spelen onder goede begeleiding.

verder snap ik niet dat de kinderen zowel op woensdag middag als op vrijdagmiddag vrij zijn...

- verkorting van de zomervakanties. Het is absurd hoe lang de zomervakanties zijn en in welke bochten de meesten ouders - die beide werken - zich moeten wringen om de kinderen onder te brengen of bezig te houden.

top 3 don't:

- vergroting van de klassen.

- ??

dinsdag, 20 oktober 2009

Carolien Perdeck: Manifest

uit mijn hart gegrepen. GA ZO DOOR!

maandag, 19 oktober 2009

Muriël Kneepkens: manifest

Vrouwelijk ondernemer, 28 jaar. Run samen met mijn partner een winkelbedrijf en werken allebij parttime ernaast bij een baas. 50-50 verdeeld, minstens 5 dagen / 40 uur per week. Nog geen ruimte voor kinderen.

Hoewel je als vrouwelijk zelfstandig ondernemer sinds juli 2008 eindelijk recht hebt op 'zwangerschapsverlof' is dit in praktijk nog niet echt werkbaar als je bedrijf (en dus jijzelf) failliet kan gaan omdat je van dat zwangerschapsverlof niet én kan leven én iemand kan betalen om je werk over te nemen (als dat al mogelijk is, omdat een ander jouw kennis niet zomaar heeft) en sommige bedrijven er niet meer bovenop komen als het werk gedeeltelijk of geheel stil komt te liggen voor een bepaalde periode. Hier zouden veel betere regelingen voor moeten komen.

Vrouwen en mannen worden door de gehele maatschappij nog steeds niet hetzelfde behandeld. Mijn bedrijf doet heel andere dingen op mijn CV dan dat het doet op de CV van mijn partner. Ik word vaak gezien als 'eigenwijs' of als 'het vrouwtje wat van het mannetje winkeltje mag spelen' i.p.v. als zeer harde werker die zoveel in haar mars heeft dat ze een bedrijf niet alleen zelfstandig op kan zetten maar ook draaiende kan houden in voor en tegenspoed en heb zeer vaak (minstens 25 keer) de vraag bij sollicitaties gekregne wat ik doe met mijn bedrijf als mijn man ziek is. Andersom heeft mijn partner deze vraag maar een keer gesteld gekregen en wordt hetzelfde bedrijf op zijn CV anders ingeschaald en behandeld. Hier is een mentaliteitsverandering door de maatschappij voor nodig.

In loondienst krijgen mannen nog steeds op grote schaal meer kansen en meer betaald. Hierdoor is het vaak niet eens financieel haalbaar om de rolverdeling om te gooien naar karakter en hoe het voor iedereen prettig is. Ik ken veel stellen waarvan de man graag meer zou 'moederen' en de vrouw graag een carriëre op zou willen bouwen, maar dat is vaak in de kern al geen optie omdat het salaris van de vrouw niet voldoende is om een gezin van te onderhouden en dat van de man vaak wel.

Er moet nog zeer veel veranderen en gevochten worden om te kunnen zorgen dat keuzes ook echt keuzes kunnen zijn.Zolang het gros van de mensen nog steeds op bepaalde tijden massaal dingen doen, vallen werktijden niet zomaar te veranderen. Ook als zelfstandig ondernemer heb je te maken met openingstijden van andere bedrijven. Als je klanten alleen tijdens bepaalde tijden bij je aankloppen, zul je je daaraan aan moeten passen om je product te kunnen verkopen. Ik zou binnen de kortste keren failliet zijn als ik zou besluiten om op zaterdag dicht te blijven. En als je ergens artikelen in moet kopen, kun je dit ook over het algemeen niet midden in de nacht of op zondagmiddag doen, wanneer het jou uitkomt. De flexibiliteit zal dus van alle kanten moeten komen om een leven 'werkbaar' te maken.

vrijdag, 16 oktober 2009

Rianne: Manifest

Ik ben 29 jaar, werk full-time op een marketing en publicteitafdeling. Ik heb nog geen kinderen, maar zie vriendinnen om mij heen worstelen met werk en kinderen. Ik teken hierbij het manifest omdat ik het helemaal met je eens ben; er moet wat veranderen. Succes!

Groet ,Rianne

vrijdag, 16 oktober 2009

Alice en Edith: manifest

We onderschrijven het manifest. De drie do's zijn;

- flexibel roosteren

-afrekenen op resultaat ipv uren

- thuiswerkopties

 

De drie do'nts zijn;

- homogene wervings- en selectiecommissies die enkel uit mannen bestaan

-stoppen het een "vrouwending"te noemen, het is een cultuurverandering

-niet open werksfeer ( het mislopen van carrierekansen).

 

Met hartelijke groet,

Alice de Kok en Edith Snoey: resp beleidsadviseur diversiteit en voorzitter bij ABVAKABO FNV

 

vrijdag, 16 oktober 2009

miranda van beurden: manifest

Profiel: samenwonende moeder van drie kinderen; 3 dagen per week werkzaam als stafmedewerker bij een kinderopvangorganisatie; partner full-time werkzaam.

 

maandag, 12 oktober 2009

Linda: manifest

Graag onderteken ik het manifest!

Ik ben Linda Voogt, werk vier dagen in de week als apotheker en heb twee kinderen.

Eérste werkdag: briefje in de schooltas "volgende week maandag hebben uw kinderen vrij i.v.m. studiedag"As. dinsdag: de vijfde vrije (mid)dag sinds het begin van het schooljaar.

Reactie van lid schoolbestuur: wij kunnen er niets aan doen dat ouders ervoor kiezen allebei te werken.

kortom Do : meer begrip en besef voor de werkende ouder, door beleidsmakers, school én collega-ouders van wie je meer solidariteit zou verwachten. Do: continurooster is niet alleen allemaal overblijven om 12 uur, maar ook dagelijks dezelfde schooltijden.

Veel succes met dit manifest!

 

zondag, 11 oktober 2009

 

Display Num << Start < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>Pagina 1 van 4