Doen: Buitenschoolse opvang bij school organiseren zodat kinderen niet met een taxi hoeven en dan maar hopen dat ze goed terecht komen. Eventueel activiteiten organiseren zoals sprot en muziek.

Huishoudelijke hulp voor tweeverdieners professionaliseren.

Banen in de techniek ook toegankelijk maken voor parttimers, mannen en vrouwen! Deze sector loopt mi erg achter.

Wat een goed initatief! Ik ben 26, getrouwd en heb twee kinderen, we werken beiden 4 dagen per week maar vallen zó buiten de boot in onze omgeving, niet alleen omdat we jonge ouders zijn, maar ook omdat we niet aan het standaard model van 5 en 2 dagen voldoen.

Doen:

- Zorgen voor betere regelingen rondom studie en zwangerschap/ouderschap. Doordat mijn hogeschool totaal géén voorzieningen had op dit gebied heb ik mijn studie moeten onderbreken, uiteindelijk een een flinkte vertraging opgelopen en daarna tegen een muur aangelopen bij het proberen weer mijn studie weer op te pakken, met als gevolg dat ik mijn studie heb moeten opgeven en geen diploma heb, en dat terwijl de motivatie er wél was. Alle flexibiliteit en ondersteuning ontbrak.

- Investeren in de kwaliteit van opvang en opleiding van leidsters.

- Schoolsysteem aanpassen naar de huidige samenleving en niet langer naar het achterhaalde jaren 50 model waar we mee te maken hebben. Scholen moeten níet verwachten dat er altijd wel 1 ouder thuis is om mee te helpen. Liefst opvang, peuterspeelzaal, school en BSO op 1 plek.

we werken beide 4 dagen, hebben inmiddels beide 2x ouderschapsverlof opgemaakt. We zorgen voor 2 jongens van nu 3 en bijna 5.

Doen: als het in de media gaat over het combineren van werk en zorg het niet alleen over vrouwen/moeders hebben maar consequent over ouders (m/v). De titel van Roos Wouters' boek: heel herkenbaar!

Je draagt zelf al veel oplossingen aan om werk en zorg beter te combineren. Naast al deze items denk ik dat het creëren en subsidiëren van duobanen voor zowel mannen als vrouwen daar positief aan kan bijdragen. Ik denk dat bij hoog opgeleide mannen en vrouwen er behoefte bestaat aan duobanen. Ook voor werkgevers zijn er voordelen: er is altijd vervanging bij ziekte en vakantie; door complementaire mensen op één baan te zetten heb je verschillende kwaliteiten. Werkgevers willen er echte niet aan omdat ze van mening zijn dat overdracht van taken niet goed gaat en natuurlijk het kostenplaatje. Een duobaan is door dubbele werkgeverslasten duurder.

Doen:

continuerooster op school en andere schooltijden

meer aandacht op scholen voor sociale en financiele opvoeding, zodat  (vooral) meisjes leren zich zlef staande te houden in de maatschappij

het nieuwe werken promoten, door aan te moedigen dat mensen thuis hun rapporten maken wanneer het te uitkomt> sturen om compententies en targets i.p.v. op aanwezigheid.

niet doen:

bijstandsmoeders met kleine kinderen verexcuseren op de  arbeidsmarkt

een vierdaagse werkweek van 4 x 9 voor mannen bepleiten, waarna ze vervolgens nog geen verantwoordelijkheid dragen voor dagelijkse taken

binnen bedrijven wordt veel flexibiliteit verkondigd, maar niet voorgeleefd.Dat is voor cultuurverandering wel nodig

Doen:

1) continurooster op school en meer tijd voor sport en bewegen

2) kwalitatief goede naschoolse opvang ook voor oudere kinderen inclusief sportclubs

3) werkgevers moeten de 4 daagse werkweek omarmen

Niet Doen:

1) denken dat we er al zijn of dat men het wel goed vindt zo. Er is nog veel meer voor elkaar te krijgen alleen individueel lukt dat niet

2) flexibel werken stimuleren. geen aanwezigheidsplicht maar sturen op output

3) fiscaal stimuleren van "wit" werk aan huis. Oppas, schoonmaak, klusjesman.Op deze manier maak je het mensen mogelijkbuitenshuis te werken en thuis de boel draaiend te houden en wordt deze bedrijfstak van "losse klussen" ook een bloeiende bedrijfstak waar mensen een fatsoenlijke boterham kunnen verdienen zonder dat het grijs (zwart) en schimmig is.

Onderschreven.

"1. Voor werkgevers: het Charter Talent naar de Top ondertekenen, waarmee een concrete stap wordt gezet in de richting van meer m/v diversiteit.

2. Voor werkgevers en HR: goed beseffen dat een goedgevulde, talentvolle subtop vandaag betekent dat de top van de toekomst verzekerd is!

3. Voor CEO's: uitdragen naar de hele organisatie toe dat diversiteit positief bijdraagt aan het succes van de organisatie. Pas dan volgt de nodige cultuurverandering."

Als Don'ts:

"1. Verwacht niet dat diversiteit vanzelf wel komt. De huidige bedrijfsculturen zijn vaak sterk gevestigd en moeilijk veranderbaar.

2. Denk niet dat diversiteit alleen maar een modewoord is. Het is de sleutel naar duurzame organisaties en een evenwichtige maatschappij in de toekomst.

3. Begin niet zonder goede argumentatie aan het opstellen van een diversiteitsbeleid. Een goede gefundeerde argumentatie zal de uitvoer van plannen ten goede komen!"

40 jaar, moeder van 2 kinderen (9 en 7) co ouderschap, P&O adviseur

Doen:

- overheid moet scholen verplichten de schooltijden aanpassen, de jaren vijftig zijn echt al heel lang voorbij! Van 08.00 tot 16.00 uur op school, meer sporten, meer buitenspelen. Alle kinderen eten op school... niet alleen de "zielige". Als dit niet haalbaar is zorg dan voor goede tussenschoolse en naschoolseopvang op school zelf.

- maak plezier met je kinderen en met elkaar, lach om jezelf, doe niet zo streng...

- mannen ga voor je kinderen, het is nodig en leuk in de opvoeding als jullie je rol ook overdag nemen.

DONT'S

- Werkgevers straf mannen (en vrouwen) niet in de carriere kansen als zij minder willen werken, kinderen zien al zo weinig mannen in het onderwijs. Het is zo jammer als er thuis ook te weinig man is!

- wat ik bijzonder irritant heb gevonden is dat als ik in het park liep met de kinderwagen en iemand vertelde dat ik 4 dagen werkte, zij dan zei:"goh dat is wel veeeel he..". Als mijn man in het park liep met de kinderwagen en vertelde dat hij 4 dagen werkte hoorde hij "wat geweldig zeg dat je je ze opoffert... Ik wilde ook graag dat laatste horen. Het heeft me niet weerhouden om te werken maar het maakte het schuldgevoel groter. Laten we elkaar geen schuldgevoel aanpraten!

- vrouwen val elkaar niet af!  

31 jaar, moeder van een zoon van 2, projectleider van HFFtig: een coachproject voor jongeren, getrouwd met een ondernemende man!

DOEN:

1. Flexibiliteit op het werk: je bent verantwoordelijk voor het resultaat en vult zelf je agenda in. Voor mensen die aanwezigheidsplicht: zelf laten roosteren (onderling).

2. Goed overblijven regelen binnen het basisonderwijs: gezonde maaltijden en pedagogische kwaliteit.

3. Zorgverlof voor vaders invoeren. Zwangerschapsverlof vrouwen verlengen (zeker voor moeders die borstvoeding belangrijk!).

4. Cursus 'Opvoeden' stimuleren/verplichten. 

NIET DOEN:

1. Investeren in kwantiteit kinderopvang i.p.v. kwaliteit. Het gaat om onze kinderen...

2. Diversiteitsbeleid: het gaat om kwaliteiten. Laat we daar nou eens naar gaan kijken i.p.v. sekse, afkomst, etc.

3. Baan in de zorg en onderwijs richten op vrouwen. We willen meer MANNEN! Die brengen iets anders met zich mee dan vrouwen, kunnen een rolmodel voor jongens zijn, gezond om een balans te hebben!

Marieke Gorkink, 44 jaar, moeder van twee zonen van 7 en 9 jaar, samenwonend, eigen communicatiebureau.

Doen:

- zorgen voor meer flexibiliteit. Geef medewerkers een taak/opdracht en reken af op prestatie. Niet op aanwezigheid. Hoe zij deze taak volbrengen maakt niet uit. Kan ook om 9.00 uur 's avonds achter je pc.

- zorg in traditionele bedrijven (bijv. productiebedrijven) voor cultuurverandering. Ook die mannen willen de kinderen meemaken.

- ervaar kinderen niet als een last. Investeer in hen. Wij willen toch dat zij opgroeien tot prettige en verantwoordelijke volwassenen. Daar is niet meer opvang voor nodig maar wel een papa of mama die thuis is.

- zelfstandig ondernemers beter ondersteunen met o.a. betere arbeidsongeschiktheidsvoorzieningen

Niet doen:

- alleen maar investeren in opvang

- vrouwen elkaar onderling bekritiseren

Succes!

Maaike de Vries, 37 jaar, senior kaartenmaker bij De Argumentenfabriek, gehuwde moeder van twee kinderen.

DOEN:

1. School- en kantoortijden op elkaar aan laten sluiten.

2. Meer vrouwen op fijne posities, publiek en privaat.

3. Senioren een prikkel geven om zich in te zetten voor kinderopvang.

NIET DOEN:

1. Cultiveren moederschapscultuur.

2. Mythe van het glazen plafond en de gladde keukenvlier in stand houden.

3. Niets doen.

Ik ben een part time werkende moeder (36 uur als bedrijfsfiscalist, afgestudeerd fiscaal recht), ben 33 jaar, heb een dochtertje en ben getrouwd. Mijn dochter gaat 3 dagen naar het kinderdagverblijf. Het uitgangspunt is dat mijn man ook 4 dagen werkt, maar als dat meer wordt (hij is ZZP-er), hebben we op dit moment het geluk dat er iemand op de maandag komt oppassen. Helaas is dat binnenkort voorbij omdat zij meer gaat werken in haar reguliere baan. Wellicht dat we onze dochter dan 1 dag extra naar het kinderdagverblijf zullen brengen, of misschien een oppasmoeder gaan zoeken.

top 3 do's:

- verkorting, dan wel verdwijning van wachtlijsten kinderdagverblijven. Het was stress bij de eerste, maar ben benieuwd hoe lang het duurt bij de tweede.

- verlenging schooltijden. Ik vind het uurtje pauze tussendoor belachelijk. De kinderen kunnen het beste standaard op school blijven en met zijn allen eten, drinken en spelen onder goede begeleiding.

verder snap ik niet dat de kinderen zowel op woensdag middag als op vrijdagmiddag vrij zijn...

- verkorting van de zomervakanties. Het is absurd hoe lang de zomervakanties zijn en in welke bochten de meesten ouders - die beide werken - zich moeten wringen om de kinderen onder te brengen of bezig te houden.

top 3 don't:

- vergroting van de klassen.

- ??

uit mijn hart gegrepen. GA ZO DOOR!

Vrouwelijk ondernemer, 28 jaar. Run samen met mijn partner een winkelbedrijf en werken allebij parttime ernaast bij een baas. 50-50 verdeeld, minstens 5 dagen / 40 uur per week. Nog geen ruimte voor kinderen.

Hoewel je als vrouwelijk zelfstandig ondernemer sinds juli 2008 eindelijk recht hebt op 'zwangerschapsverlof' is dit in praktijk nog niet echt werkbaar als je bedrijf (en dus jijzelf) failliet kan gaan omdat je van dat zwangerschapsverlof niet én kan leven én iemand kan betalen om je werk over te nemen (als dat al mogelijk is, omdat een ander jouw kennis niet zomaar heeft) en sommige bedrijven er niet meer bovenop komen als het werk gedeeltelijk of geheel stil komt te liggen voor een bepaalde periode. Hier zouden veel betere regelingen voor moeten komen.

Vrouwen en mannen worden door de gehele maatschappij nog steeds niet hetzelfde behandeld. Mijn bedrijf doet heel andere dingen op mijn CV dan dat het doet op de CV van mijn partner. Ik word vaak gezien als 'eigenwijs' of als 'het vrouwtje wat van het mannetje winkeltje mag spelen' i.p.v. als zeer harde werker die zoveel in haar mars heeft dat ze een bedrijf niet alleen zelfstandig op kan zetten maar ook draaiende kan houden in voor en tegenspoed en heb zeer vaak (minstens 25 keer) de vraag bij sollicitaties gekregne wat ik doe met mijn bedrijf als mijn man ziek is. Andersom heeft mijn partner deze vraag maar een keer gesteld gekregen en wordt hetzelfde bedrijf op zijn CV anders ingeschaald en behandeld. Hier is een mentaliteitsverandering door de maatschappij voor nodig.

In loondienst krijgen mannen nog steeds op grote schaal meer kansen en meer betaald. Hierdoor is het vaak niet eens financieel haalbaar om de rolverdeling om te gooien naar karakter en hoe het voor iedereen prettig is. Ik ken veel stellen waarvan de man graag meer zou 'moederen' en de vrouw graag een carriëre op zou willen bouwen, maar dat is vaak in de kern al geen optie omdat het salaris van de vrouw niet voldoende is om een gezin van te onderhouden en dat van de man vaak wel.

Er moet nog zeer veel veranderen en gevochten worden om te kunnen zorgen dat keuzes ook echt keuzes kunnen zijn.Zolang het gros van de mensen nog steeds op bepaalde tijden massaal dingen doen, vallen werktijden niet zomaar te veranderen. Ook als zelfstandig ondernemer heb je te maken met openingstijden van andere bedrijven. Als je klanten alleen tijdens bepaalde tijden bij je aankloppen, zul je je daaraan aan moeten passen om je product te kunnen verkopen. Ik zou binnen de kortste keren failliet zijn als ik zou besluiten om op zaterdag dicht te blijven. En als je ergens artikelen in moet kopen, kun je dit ook over het algemeen niet midden in de nacht of op zondagmiddag doen, wanneer het jou uitkomt. De flexibiliteit zal dus van alle kanten moeten komen om een leven 'werkbaar' te maken.

Ik ben 29 jaar, werk full-time op een marketing en publicteitafdeling. Ik heb nog geen kinderen, maar zie vriendinnen om mij heen worstelen met werk en kinderen. Ik teken hierbij het manifest omdat ik het helemaal met je eens ben; er moet wat veranderen. Succes!

Groet ,Rianne

We onderschrijven het manifest. De drie do's zijn;

- flexibel roosteren

-afrekenen op resultaat ipv uren

- thuiswerkopties

De drie do'nts zijn;

- homogene wervings- en selectiecommissies die enkel uit mannen bestaan

-stoppen het een "vrouwending"te noemen, het is een cultuurverandering

-niet open werksfeer ( het mislopen van carrierekansen).

Met hartelijke groet,

Alice de Kok en Edith Snoey: resp beleidsadviseur diversiteit en voorzitter bij ABVAKABO FNV

Profiel: samenwonende moeder van drie kinderen; 3 dagen per week werkzaam als stafmedewerker bij een kinderopvangorganisatie; partner full-time werkzaam.

Graag onderteken ik het manifest!

Ik ben Linda Voogt, werk vier dagen in de week als apotheker en heb twee kinderen.

Eérste werkdag: briefje in de schooltas "volgende week maandag hebben uw kinderen vrij i.v.m. studiedag"As. dinsdag: de vijfde vrije (mid)dag sinds het begin van het schooljaar.

Reactie van lid schoolbestuur: wij kunnen er niets aan doen dat ouders ervoor kiezen allebei te werken.

kortom Do : meer begrip en besef voor de werkende ouder, door beleidsmakers, school én collega-ouders van wie je meer solidariteit zou verwachten. Do: continurooster is niet alleen allemaal overblijven om 12 uur, maar ook dagelijks dezelfde schooltijden.

Veel succes met dit manifest!

Klaske , 43 jaar, alleenstaand moeder met leuke vader op de achtergrond, zoon van 13 en dochter van 8, werkt 3 dagen per week.

Ha Roos, in haast dus mijn reactie is niet weldoordacht maar het zijn wel de dingen waar ik momenteel mee bezig ben.

do's

- bedrijven krijgen nu subsidie als ze iemand met een handicap in dienst nemen. Waarom niet ook subsidies voor bedrijven die veel deeltijdbanen aanbieden met een extra bonus als van 1 bestaande baan er 2 worden gemaakt. En graag een breed parttime aanbod, niet alleen 32 uur (wat het meeste voorkomt) maar ook 24 uur, 16 uur e.d. zodat er echt keus is hoeveel je wilt werken (met extra premie voor banen met flexibele werktijden?)

- werken moet wel beloond worden. De armoedeval is nu dusdanig dat je met een goedbetaalde baan niet meer te besteden hebt dan een bijstandsmoeder die allerlei subsidies en kortingen krijgt. Huursubsie bijvoorbeeld niet iin 1 keer laten vervallen maar met een percentage dat lager is dan de inkomensvooruitgang. En kijk bij extraatjes zoals gratis sporten en kortingen op leuke uitjes (in Utrecht de U-pas) naar het besteedbaar inkomen. Ik heb zonder huursubsidie, niet meer een voordelige ziektekostenbesteding en niet geheel vergoede kinderopvang niet meer te besteden dan een bijstandsmoeder wiens kinderen gratis paardrijden en die met korting naar het circus gaan.

- Iedereen wil graag de kinderen een financieel goede start geven (om te kunnen studeren bijvoorbeeld) maar wie af en toe afhankelijk is van de bijstand kan gelijk de spaarpotten van de kinderen regelen. Leg het geld van de kinderen desnoods drie keer vast op hun eigen naam maar tel hun vermogen (en berdiensten uit bijbaantjes) niet bij het vermogen/inkomen van de ouders.

dont's

- Heel goed dat vaders meer in de picture staan maar sinds die trend is het mij als alleenstaand moeder (en vriendinnen in dezelfde situatie) opgevallen dat nu het kroost van alleenstaande moeders zogenaamd pr

Als mede-oprichter van vereniging het OuderSchap vind ik dit een super initiatief. Goed om als ouders de koppen bij elkaar te steken; samen sta je sterk! Mijn persoonlijke situatie is als volgt: Ik ben 40 jaar, getrouwd en heb twee kinderen van 10 en 7. Ik werk zo'n 24 uur per week aan mijn eigen bedrijf (ik ben journalist en draagconsulent) en de vereniging, meest onder schooltijd want ik kan veel vanuit huis doen. Mijn man heeft een eigen bedrijf en werkt ongeveer 32 uur per week, ook veel vanuit huis. Onze situatie is redelijk ideaal door die flexibiliteit van beide kanten en ik zou dat iedereen die geen eigen bedrijf heeft ook gunnen. Toen de kinderen jonger waren werkten we beiden wel voor een bedrijf - ook 24 en 32 uur- maar dat is me niet meegevallen. Vanuit die situatie maar ik hoop ook te spreken voor de ouders die ik vertegenwoordig kom ik met mijn lijstje:

DO's:

- Een brede blik ontwikkelen op de bijdrage van een werknemer. Over de dag bekeken: het hoeft allemaal niet per se tussen 9 en 5 te gebeuren, en soms kan iets best met de kinderen erbij. Maar bekijk het ook vanuit de levensloop. Een ouder van jonge kinderen die een tijdlang rustig aan kan doen leeft gezonder en minder gestresst en is na een paar jaar weer een dankbare trouwe medewerker die er flink tegen aan kan. Ook op de langere termijn: ouderen die in hun leven de tijd hebben gehad om werk en privé op een gezonde manier te combineren kunnen langer door- in hun eigen tempo. Voordeel is ook dat de carrière van vrouwen dan niet meer achterloopt bij die van mannen, want beiden zorgen in een bepaalde levensfase. En bekijk het ook eens vanuit de bijdrage van het gezin als geheel. Vroeger werkte de man 40 uur en de vrouw 0. Als we tegenwoordig ieder 20 uur werken is dat dus evenveel! Ieder uur dat we meer werken is een extra bijdrage. Het idee van Joke Smit van de 5-urige werkdag is helemaal nog niet zo gek, dat levert al 50 uur op per gezin en misschien is dat wel gewoon genoeg....

- Het bevallingsverlof en ouderschapsverlof combineren in een verlengd verlof voor de moeder van een jaar, deels uitwisselbaar met de partner/vader. De eerste fase van het leven met een baby is een hectische periode, waarin er tijd moet zijn voor wezenlijke dingen: het vormen van nieuwe relaties en het zoeken naar een nieuwe balans in het gezin, het geven van borstvoeding, en voor de moeder het lichamelijk en geestelijk herstellen van zwangerschap en bevalling. Voor veel vrouwen is 16 weken zwangerschapsverlof te kort. Zij brengen hun baby met pijn in het hart naar de opvang, zijn moe, kolven gaat soms niet goed, en ze zijn nog niet in staat hun werk met volle concentratie uit te voeren. Ook komt er steeds meer onderzoek waaruit blijkt hoe belangrijk rust tijdens de zwangerschap is voor een gezonde ontwikkeling van de baby. Nederland loop qua verlofregelingen achter in Europa. Dat betekent niet dat er in die fase helemaal níet gewerkt kan worden, maar de baby komt eerst.

- Zorgen voor een lagere groepsnorm en meer pedagogische scholing dus meer geld naar de kinderopvang, want baby's en peuters hebben veel individuele aandacht nodig. Gastouderopvang stimuleren en professionaliseren. Opvang op het werk aanmoedigen, zodat ouders hun kindje makkelijk kunnen zien.

- Een netwerk rond ouders stimuleren. Door na te denken bij de inrichting van nieuwe wijken bijvoorbeeld: dat de generaties gemengd zijn en dat er ruimte is voor ontmoeting. Maar ook door praktische ondersteuning in huishouden enz. laagdrempelig beschikbaar te maken.

DON'TS

- Net doen of je niet weet dat kolven een recht is van vrouwen. Nog steeds heeft 40% van de moeders geen geschikte kolfruimte op het werk. Onacceptabel!

- Vaders die minder willen werken vanwege de kinderen, afschrijven als niet carrièregericht.

- Moeders die weer meer willen werken omdat de kinderen naar school gaan, afschrijven als te oud, duur en onervaren.

- Veel ouders hier op de site pleiten voor een langere schooldag. Ik kan me daar eigenlijk niet zo in vinden. Ik zie om me heen dat voor veel kinderen de schooldag meer dan lang genoeg is, en de meeste die ik ken hebben een hekel aan de naschoolse opvang. Misschien heeft dat te maken met de kwaliteit van de opvang, dat is mogelijk. Maar ik pleit toch eerder voor plooien van het werk rond schooltijden dan andersom: de kinderen maar weer in de mal van het werk persen. Bovendien willen veel ouders graag meer tijd doorbrengen met hun kind dan alleen de avonduren van 6 tot 8. Continurooster lijkt me wel een prima zaak, en zet meer zoden aan de dijk dan die 2 uurtjes na schooltijd lijkt me. Schooldagen van half 9 tot 2 of 3 en dan iedere dag hetzelfde, maakt het voor iedereen beter: kinderen, naschoolse opvang en ouders. Voor wat oudere kinderen is een combi met clubs en sport natuurlijk wel handig.

Hoi Roos,

Mijn man heeft na de geboorte van onze dochter bewust de keuze gemaakt als gastouder thuis te gaan werken. Hij werkte al jaren in de kinderopvang en voor hem was het een logische stap. Om bijdrage aan de emancipatie te leveren biedt mijn man 24 uur per dag, 7 dagen per week opvang aan. Hiervan wordt door menig (alleenstaande!) ouder dankbaar gebruik gemaakt.

Mijn situatie is "ideaal": mijn man werkt als gastouder de hele week thuis en vangt naast onze eigen dochter nog 10 andere kinderen in wisselende samenstelling op. Ikzelf werk 4 tot 5 dagen per week buitenshuis, afhankelijk van de opdracht waaraan ik op dat moment werk.

Graag meer aandacht voor de zorgende man. En dan niet van ach gut, wat een lieverd, dat 'ie dat allemaal voor zijn vrouw doet, maar dat dat dus allemaal gewoon en normaal is en erbij hoort. Bij ons is het de dagelijkse gang van zaken.

Groeten,Laura.

(V, 38, getrouwd, 1kind, dochter van 2, beroep Credit Manager, partner werkt 5 dagen -thuis- ik werk 4-5 dagen buitenshuis)

Ha Roos,

Op één wat mij betreft de schooltijden (minimaal een continurooster). Zie verder natuurlijk ook mijn boek:'de spitsuurclub, keuzevrijheid in de drukste fase van je leven'

Succes!

Marja Pronk

DO´S

De mogelijkheid van flexibele werktijden creeren ! in overleg tussen werknemer en werkgever te bepalen, bijvoorbeeld 8 uur werken tussen 8 en 20 uur, tevens handig als oplossing voor het fileprobleem

Transparant communiceren van en over de Wet Arbeid en Zorg ! en deze toepassen als een passende vraag zich voordoet. Veel medewerkers kennen deze wet niet of nauwelijks (en ik was 10 jaar HRM adviseur dus spreek vanuit ervaring)

Een organisatiecultuur creeeren waarin er niet vreemd gereageerd wordt op een aanvraag voor gebruikmaking van de Wet Arbeid en Zorg, korter werken, opname ouderschapsverlof, of op flexibele tijden werken. Samen naar oplossingen zoeken.

DONT´S

Het tegenovergestelde.

En talenten laten gaan. Het niet verlengen van arbeidsovereenkomsten vanwege een zwangerschap is ´not done´.

(geslacht V, leeftijd 35, leefsituatie GEREGISTREERD PARTNERS SAMENWONEND, wel of geen kinderen (PARTNER 2 KINDEREN UIT EERDER HUWELIJK), beroep DOCENT, hoeveel dagen jij en je eventuele partner werken 4-5).

Graag wil ik bovendien pleiten voor afschaffing van het bijzonder onderwijs.

alle kinderen zouden gelijk, neutraal onderwijs moeten genieten, waarin aandacht wordt besteed aan alle geloofsovertuigingen, samenlevingsvormen en andere voorkomende levensbeschouwingen.

kinderen zouden hierbij gestimuleerd moeten worden zélf hun ideeen te vormen, geprikkeld moeten worden op onderzoek uit te gaan en vragen te stellen.

elke religie stelt zichzelf boven andere religies en meent dat haar aanhangers verheven zijn boven anders denkenden. dit is geen gezonde voedingsbodem voor kinderen die straks onze multiculturele samenleving verder vorm moeten geven.

Het wordt tijd voor verandering!