Altijd financieel onafhankelijk geweest en hoofdverdiener. Heb als vrouw in technisch beroep nooit traditioneel rolpatroon bewandeld. 'Mannen-' en 'vrouwen' beroepen zijn allang niet meer van deze tijd.

DO's: werktijden voor werkende moeders, die over het algemeen toch al parttime werken, aanpassen aan basisschooltijden (dus 4x6u (van 8:30 tot 14:30u) ipv 3x8u) icm thuiswerk.

DON'ts:

1. Van vrouwen verwachten dat ze hetzelfde belangrijk vinden als mannen in een carriere en hun in hun aanpak als mannen benaderen en behandelen.

2. Vrouwen betuttelen en onderschatten.

Ik ben getrouwd en heb twee dochters. Mijn man en ik hebben op dit moment allebei geen werk. Daarvoor werkte ik 3 dagen en hij fulltime. Dit willen we wel weer maar er is bijna geen parttime werk op niveau (HBO) te vinden. We zijn dus op zoek naar andere mogelijkheden die wel goed te combineren zijn met een gezin.

Do's: Recht op flexibel werken (flexibele tijden + thuis werken), continurooster op school, alle schooldagen dezelfde tijden.

Dont's: Stop met pushen om ouders meer uren te laten werken (laat iedereen deze keuze zelf maken), haal de carrierestop voor parttimers weg, zeg niet dat vrouwen meer moeten gaan werken terwijl er in deze tijd bijna geen mogelijkheden zijn!

Waar zijn de feministen als het gaat over vrouwen in de islam? In de Koran worden vrouwen 'zaakwaarnemers' van mannen genoemd. Een getuigenis van een vrouw voor een (sharia)rechtbank is niets waard. De hoofddoek wordt gedragen om zichzelf te beschermen tegen de mannelijke driften, zo gelooft men. Zo kan het gebeuren dat na een verkrachting de vrouw -niet gehoofddoekt- wordt gestraft, ze had zich niet effectief beschermd en dus de man geprovoceerd. Misschien wel de toekomst in Amsterdam? (http://www.at5.nl/artikelen/41717/amsterdam-krijgt-shariarechtbank). Als dit de repressie is als je geen hoofddoek draagt, kan je toch niet spreken van het uit vrije wil dragen van een hoofddoek? Het is een uiterst patriarchaal geloofssysteem, waar vrouwen on-der-drukt worden. Er ontstaan parallele samenlevingen -kijk naar Slotervaart- waarbinnen vrouwen zich thuis verstoppen en kinderen baren. Als het gaat om emancipatie en gelijkberechtiging van de vrouw, moet je dáár zijn.

Genoeg werk aan de winkel, Roos. In delen van Amsterdam, bij centrum de Balie.

En ga lezen; boeken van arabist Hans Jansen, Nahed Selim, Robert Spencer, Wafa Sultan. Succes.

Ik ondersteun dit manifest, als vrouw die gestudeerd heeft en deel wil uitmaken van deze samenleving en het gevoel heeft dat je dit alleen kan als je een keuze maakt. Voor de kinderen zorgen of een carrière en zelfontplooiing. Ik geloof in een samenleving waarin combinaties mogelijk zijn en mensen de mogelijkheid krijgen zich in te zetten tbv de opvoeding van hun kinderen en een carrière. 

Wat we nodig hebben zijn werkgevers dit dit principe begrijpen, zodat het het meer oplevert dan het kost en een fysieke omgeving die dat ondersteund.

Ik ondersteun dit manifest van harte, ik ben gehuwd zonder kinderen, ik werk fulltime, partner is chronisch ziek. Waar ik behoefte aan heb: Indien nodig ruimte voor zorg voor mijn partner terwijl ik wel kan doorwerken zonder dat ik op kantoor ben. Ruimte om mijn werktijd in te delen op de voor mij meest passende manier en de meest passende locatie. Waar ik vooral geen behoefte aan heb is onbegrip van een werkgever waardoor ik het gevoel krijg in een spagaat te zitten tussen prive en werk. En geen strakke werktijden en controle daarop. Ik ben een verantwoordelijk persoon en ik zorg er echt wel voor dat ik mijn resultaten behaal.

Ik ondersteun dit manifest van harte als herintredende, freelancende, parttime-werkende moeder. Als hier nou een Frans-achtig schoolsysteem bestond, met gezonde maaltijden tussen de middag en huiswerk-en sportactiviteiten in de schooluren, dan ondervang je een hoop. Geen stress meer bij thuiskomst, (in mijn geval) moeders die langer kunnen werken waardoor vaders wat korter kunnen werken. Als beide ouders 4 dagen zouden werken krijgt de maatschappij er minimaal 2 werkdagen per koppel voor terug omdat zoveel vrouwen slechts 2 a 3 dagen werken. Kinderen zijn dan het merendeel van de week bij een van beide ouders, wat mijns inziens hun welzijn ook bevordert. En door een grotere en bredere arbeidsparticipatie ondervangen we ook nog een stuk de vergrijzing. De oplossing zou toch in de eenvoud moeten zitten.

Wij werken 5 en 4 dagen in de week. Dus beide partners nagenoeg full time. Niet omdat het financieel moet, maar omdat we ook een eigen leven hebben. En dat is met name mijn punt. De maatschappij lijkt dit niet te accepteren. Juffen op het kinderdagverblijf, basisschool, vrienden, kennissen, collega's vragen steevast indirect naar het welzijn van de kinderen. Als we daaraan twijfelen, dan gaan we minder werken, mocht dat de oplossing zijn. Op dit moment denk ik dat we een beter evenwicht hebben dan velen en onze kids meer geven dan vele anderen. Niet in materiele zin, maar juist in immateriele zin. Ik doe als vader meer met mijn kids dan vaders waarbij moeders niet werken. We hebben alles keurig verdeeld.

Dit vergt alleen ook flexibiliteit van de werkgever. De consultatiebureaus, uitvallende dagen op de basisschool, de vakanties en als ze ziek zijn, dan is het vaker schipperen. En wat ik niet zou willen is dat als ze ziek zijn, ze naar oma gaan. Dan wil ik bij ze zijn. Ze zijn nog maar 2 en 4 jaar oud immers.

Gelukkig hebben we een school met vso, tso en nso. Dus... dat is goed geregeld, maar de flexibiliteit vanuit de werkgever is echt noodzakelijk om dit goed te kunnen ondersteunen.

Dit heeft nog meer te maken met het accepteren van een nieuwe vorm van werken en dat BSO echt niet slecht is voor een kind, dan met alle regeltjes en oplossingen. Die zijn ook nodig en kunnen een prima middel zijn om verandering teweeg te brengen, maar pleit vooral om ook iets aan het idee te doen dat het 'slecht voor kinderen' is om ze veel naar de BSO te sturen.

Do's:

- Verantwoordlijkheid eisen en opleggen aan ouders voor opvoeding van hun kinderen, dit is inclusief geldende normen en waarden

- Gelijkwaardigheid, we hebben niet voor niets Artikel 1

- Best (wo)man for the job

Don'ts:

- Mensen benoemen in functies omdat we een quotum moeten halen

- Proberen Viagra te verkopen in een gastenboek of een ontbijtje aanbieden adhv een foto

- Verder kijken dan je neus lang is voordat je op iemand gaat stemmen

1. Meer brede scholen

2. Zwangerschapsverlof voor vaders

3. Flexibele werktijden

Ik ben jurist, colomnist en consultant Nieuw Pensioen. Ik vind het combineren van zorg en werk een geweldige prestatie, wat extra beloond zou moeten worden met een toeslag op het salaris en pensioenopbouw.

Nu zien we dat mannen die fulltime werken meer verdienen en pensioen opbouwen dan zij die modern zijn, zorgtaken leveren en hun verantwoordelijkheid nemen.

Hallo, ik ben een alleenstaande vrouw met een zoon van negen en werkzaam in het basisonderwijs. Ik werk fulltime en vind het werk erg leuk. De combinatie met het moederschap is zwaar. De naschoolse opvang is te duur en de voorschoolse opvang is er niet! Ik maak nu twee dagen gebruik van de naschoolse opvang, maar de andere drie dagen regelen blijft kunst en vliegwerk. Flexibel werken is natuurlijk de toekomst, al lijkt het mij in mijn vak wel moeilijker dan op sommige andere vakgebieden. Aangezien ik niet alleen voor mijzelf leef, ben ik een groot voorstander van het nieuwe werken.

Een goed initiatief! Zelf zelfstandig ondernemer omdat een meer dan vierdaagse werkweek slecht te combineren was met twee kleine kinderen en een man met een eigen zaak. DO's* langer, flexibeler toe te passen zwangerschapsverlof voor beide ouders (bijv. in eerste instantie deeltijd terugkeren naar de werkplek)* duobanen stimuleren* deeltijdbanen belonen en accepteren als volwaardig werk* herdefinitie van carrìère: niet alleen werkgerelateerd, maar ook in combinatie met kinderen en zelfontplooiingDO'nts* zeggen dat bepaalde posities 'nou eenmaal' niet in deeltijd of duobaan kunnen - waar een wil is, is een weg* de Nederlandse vrouw afschilderen als 'niet ambitieus' omdat zij deeltijd werkt: elke baan, hoe klein ook, draagt bij aan het welzijn, de eigenwaarde en de emancipatie van vrouwen en leidt (als het goed is...) tot herverdeling van taken thuis* alles oplossen met meer en langere opvang: de kunst blijft nog steeds de juiste balans te vinden tussen werk en privé; al zouden we kinderen gratis elke dag van 8 tot 8 naar de opvang kunnen brengen, dan nog zullen er veel ouders zijn die hier niet voor kiezen - en dat is maar goed ook. Van werken alleen word je niet gelukkig.

Succes!

Eva

Ik ben een werkende, alleenstaande moeder van 1 zoon. Ik ben leerkracht op een basisschool, en werk 4 dagen.

Ik heb behoefte aan voorschoolse opvang (die toegezegd was en waar niets van terecht is gekomen). Mijn zoon heeft hierdoor wisselende en onrustige ochtenden, want hij wordt steeds door verschillende oppassen naar school gebracht.

Ook heb ik behoefte aan professionele naschoolse-opvang, met goed-opgeleide begeleiders, en met goede voorzieningen.

Verder ben ik tevreden met mijn werkgever, omdat deze al veel flexibiliteit biedt.

Hulde!

A verpl. / psychiatrisch verpleegkundige in de winterperiode en eigenaar van een camping.

Ik onderteken dit manifest voor mijn vier dochters.

Beroep: regiomanager woningcorporatie.

Samenwonend, 2 dochters 16 en 19 jaar

DO'S Flexibele werktijden, zorgverlof, maar ook vakanties, goede kinderopvang voor iedereen, Dichtbij je werk wonen

DON'ts: Zorg voor kinderen koppelen aan onprofessionaliteit.

Ik heb mijn kinderen kunnen opvoeden en een carriere kunnen maken in het middenkader in de non-profit. Voor mij was belangrijk dat de school 5 minuten van mijn werk was.

Met dank.

zelfstandig ondernemer, samenwonend

Ik ondersteun het manifest. Het belangrijkst is m.i. dat we mensen eindelijk eens als zelfstandige individuen gaan zien, ongeacht of ze al dan niet samenwonen of getrouwd zijn. Daartoe moeten allereerst alle financiële regelingen geschrapt worden die het traditionele kostwinnersgezin bevoordelen: aanrechtsubsidie, voordelig meeverzekeren, etc. Hoe mensen wensen te leven is evenals de keuze voor kinderen een private keuze waar de overheid zich niet mee dient te bemoeien en die dus geen basis mag zijn om inkomsten op te gaan herverdelen of belastingvoordelen te verlenen.

Het lijkt me niet verstandig om allerlei extra voorzieningen te eisen. Als wordt gestopt met het herverdelen van inkomsten ten gunste van het ouderwetse kostwinnersgezin (en het bijbehorende uitvoeringsapparaat kan worden opgeheven) houdt iedereen daar genoeg geld aan over om zelf de opvang te betalen.

Discussies over zwangerschapsverlof voor vrouwen en mannen vallen wat mij betreft onder hetzelfde hoofdstuk: niet iets waar overheid of werkgever bemoeienis mee dient te hebben. Zorg dat werknemers deelnemen aan een riante levensloopregeling: het is aan henzelf of ze dat (ongeacht hun geslacht) willen besteden aan ouderschapsverlof, een sabbatical of een wereldreis. Zelfstandigen kunnen daarvoor zelf geld opzij zetten, daar zijn ze nu eenmaal zelfstandig voor.

Flexibilisering van arbeid en thuiswerken werken productiviteitverhogend, dat begint gelukkig steeds meer door te dringen. En steeds meer mensen kiezen voor een bestaan als freelancer of zelfstandige: dit biedt ook alle mogelijkheden op dit gebied.

Ik ondersteun je manifest!

docent School voor Journalistiek, Utrecht

BSO op school ipv aparte locaties en veel betere schoolopvang (te vaak nog lange - tot meer dan een jaar - wachttijden).

ik onderschrijf dit manifest met name vanwege mijn vurige wens: gelijkwaardig ouderaschap na echtscheiding

Broodnodig!

Eigenlijk is het te gek voor woorden dat deze punten nog niet vanzelfsprekend zijn. Ik ben het er helemaal mee eens.

Graag teken ik dit manifest.

Het is raar in Nederland geregeld. Wanneer de kinderen op de crèche zitten werken de moeders en vaders. Zodra ze naar school gaan, worden de raarste opvang constructies bedacht (korter werken, stoppen met werken, thuis werken, ruil kinderen) om de kinderen niet deel te laten nemen aan de NSO. Waarom zijn de schooltijden inclusief overblijf en naschoolse opvang niet aangepast aan de werktijden. Waarom krijgen kinderen geen muziekles na school en op school. Waarom willen moeders hun kinderen niet naar de NSO laten gaan. enzovoorts.

We hoeven ons niet schuldig te voelen wanneer de kinderen samen na school spelen, leren, sporten en nog veel meer leuke dingen doen.

Hierbij teken ik het manifest.

Ik ben 50, woon samen met mijn dochter van 14, ben zelfstandig ondernemer en kostwinner.

Don'ts:- Denken dat anderen jouw wereld kunnen verbeteren- Zeggen dat anderen jouw wereld moeten verbeteren- Energie verliezen door klagen

Do's:- Start goede initiatieven, zoals Roos hier doet.- Kijk wat jezelf kunt verbeteren- Doe dat!

Hartelijke groet,Jeannette.

Ik steun het manifest van harte. Ik ben 39, universitair docent arbeidsrecht en moeder van 2 jongens van 3 en 1.

Mijn onderzoek, waarop ik binnenkort hoop te promoveren, gaat over de verantwoordelijkheid van de werkgever voor omstandigheden in het privé-leven van de werknemer, kort gezegd de combinatie arbeid en zorg.

Waar ik voor pleit is ten eerste keuzevrijheid: iedereen moet zelf weten welke rol of welke combinatie van arbeid en zorg hem of haar het beste ligt. Dat gezeur over 'luie vrouwen' van sommige kinderloze columnisten (Heleen Mees) moet nu maar eens afgelopen zijn. Kom maar eens een dagje oppassen op twee peuters, dan merk je wel hoe weinig toepasselijk het woord lui daarop is. Niemand hoeft zich superieur te voelen vanwege de keuze die hij of zij heeft gemaakt. Ik zou graag zien dat de overheid bij het maken van beleid die keuzevrijheid voorop blijft stellen, voor mannen en voor vrouwen.

Om die keuzevrijheid voor mannen realistisch te maken, pleit ik voor meer inkomensopvang bij het opnemen van verlof. Uit allerlei onderzoek blijkt dat mannen geen verlof opnemen als het onbetaald is. Dat kun je onterecht vinden, maar het is een feit. Het onbetaald blijven van verlof bestendigt de klassieke rolverdeling in het anderhalfverdienersmodel. Juist die klassieke rolverdeling zorgt ervoor dat de beschikbaarheidsdrang op het werk voor mannen zwaarder drukt dan voor vrouwen. Het gevolg daarvan is minder keuzevrijheid voor mannen en vrouwen. Om daar iets aan te doen moet er geld bij.

Ten derde is de klassieke rolverdeling terug te vinden in de aarzelingen om scholen verantwoordeli

Helemaal mee eens Roos, ga zo door.

Wat ik graag zou zien verbeteren in Nederland is:

- Initiatieven om de dreigende achterstand van jongens in het onderwijs aan te pakken

- Initiatieven om mannen actiever te betrekken bij kinderopvang, jeugdzorg, kinderbescherming, onderwijs en familierecht.

- Een gelijktrekking van het vaderschapsverlof aan de ons omringende landen ipv de huidige decoratieve 2 dagen.

- Een wettelijk verankerd uitgangspunt van gedeeld en gelijkwaardig ouderschap voor en na (echt)scheiding en een betere bescherming en handhaving van de realisatie daarvan

- Uitgangspunt van automatische erkenning van biologisch vaderschap en de vaderkindrelatie i.p.v. het huidige mijnenveld voor vaders bij erkenning en het verkrijgen van een juridisch vaderschap

- Een vaderinclusief i.p.v. het huidige vaderexclusieve beleid bij gerechten, instanties en overheden, met name ook waar het jonge en tienervaders betreft

- Ruimte voor en ondersteuning van voorzieningen van vaders voor vaders

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Groet,

Peter Tromp

Vaderkenniscentrum

Ik onderschrijf volledig je initiatief.
Ik ben werkzaam als zelfstandig architect en moeder van 3 kinderen. Ik ben 37 jaar, getrouwd, en mijn man en ik werken beide ca. 4 dagen in de week, zodat we de zorg voor de kinderen kunnen delen. Doordat we beide zelfstandig werken zijn we beide heel flexibel. En dat is ook nodig!
Wat ik graag zou zien verbeteren in Nederland:
-Zwangerschapsverlofregelingen uitbreiden. Zowel voor mannen als voor vrouwen. 16 weken is echt heel weinig, zeker als je langer borstvoeding wilt geven. (Nederland zou een voorbeeld kunnen nemen aan Scandinavië)
-Schooltijden beter afstemmen op werktijden
-Betere wettelijke regelingen voor mensen die zelfstandig werken. (mogelijkheden om pensioen en arbeidsongeschiktheid verzekeringen te regelen)

Hallo Roos,

Mooie site en initiatief. Wij zijn werkzaam in een klein familiebedrijf en ik neem mijn 2 kinderen dagelijks mee naar de zaak. Ik werk dus 5 dagen per week net als de mannen in dit bedrijf en wij verzorgen tevens samen de opvoeding van de kinderen. Ook ben ik een zogenaamde "langvoedster",  ik geef nu ruim 2,5 jaar onafgebroken borstvoeding, mijn oudste is 2,5 en de jongste 5 maanden. Desondanks ben ik nog zeer productief, naar mijn mening zelfs een stuk productiever dan wanneer ik gebruik zou maken van mijn kolfrecht en een kwart van mijn werktijd daaraan zou besteden; nu voed ik mijn kind in een draagdoek terwijl ik gewoon doorwerk aan de computer en telefoontjes pleeg.

Wat er beter kan in NL:

1) hogere verdraagzaamheid vanuit de zorg voor mensen die niet opvoeden volgens de RRR-regeltjes, maar gewoon hun eigen weg zoeken.

2) bevallingsverlof voor mannen

3) volledige keuzevrijheid van onderwijs, zelf als dat betekent dat je je kind zelf onderwijst.

Wat er de verkeerde kant opgaat in NL:

 Huidige ontwikkelingen betreffende de zorg rond zwangerschap en bevallen. De vrijheid van de ouders wordt beperkt door verplichtingen: verplicht huisbezoek, aanstelling casemanager. Daarmee wordt volledig voorbijgelopen aan het feit dat veel bevallingen baat hebben bij rust en privacy. Ook worden mensen veel te veel angst aangepraat en vergeet men totaal dat het de kwaliteit van de zorg was waardoor er sprake was van een hoog sterftecijfers onder baby's, niet de (opgedrongen) kwantiteit. Onze voortplanting zou een volledige keuzevrijheid moeten zijn van twee mensen, de man en de vrouw, vanaf de conceptie tot en met de bevalling. Nu ljkt het wel alsof de staat bezit wil nemen van zwangere vrouwen, uit naam van de ongeboren baby. Wie heeft het nu het beste voor met een baby, de staat of de ouders? Lijkt me duidelijk.

Groetjes,

Diana

vrijdag, 08 januari 2010

Dineke: Manifest

woensdag, 23 december 2009

Gerdien: Manifest

maandag, 14 december 2009

M. Das: Manifest

zondag, 13 december 2009

Gast: Manifest

woensdag, 09 december 2009

Mieke van Herk: Manifest

zondag, 06 december 2009

José: MANIFEST

zondag, 06 december 2009

Judith Schepers: Manifest

woensdag, 02 december 2009

Sybilla Dekker: Manifest

donderdag, 26 november 2009

Liesbeth: Manifest

zondag, 22 november 2009

Karen Hop: MANIFEST

dinsdag, 10 november 2009

Marieke Gorkink: Manifest

zondag, 08 november 2009

sonjadoornbosch: manifest

donderdag, 05 november 2009

Gast: Manifest

vrijdag, 30 oktober 2009

Jane Cremer: MANIFEST

dinsdag, 20 oktober 2009

Carolien Perdeck: Manifest

maandag, 19 oktober 2009

Muriël Kneepkens: manifest

vrijdag, 16 oktober 2009

Rianne: Manifest

vrijdag, 16 oktober 2009

Alice en Edith: manifest

vrijdag, 16 oktober 2009

miranda van beurden: manifest

maandag, 12 oktober 2009

Linda: manifest

zondag, 11 oktober 2009