Goed bezig Roos!

Ik ben 26 in een vaste LAT-relatie en kinderloos, ik werk fulltime+.

Ophouden met het kostwinnersdenken, een relatie met of zonder kinderen doe je samen. Liefst met toegang tot vorzieningen al skinderopvang natuurlijk.

Ik denk dat de overheid moet stoppen partners vleugellam te slaan door de partneralimentatie na huwelijk. De kinderalimentatie omhoog en de partneralimentatie eruit.

Succes!

Ik zeg al jaren dat ik een mannelijke feminist ben, dus dan ben ik vast ook een femanist.

Ga zo door

Pieter Hilhorst

hierbij mijn handtekening...

succes.

Man, 39, gehuwd, twee kinderen: Naomi (5) en Mila (7 maanden), werk fulltime, maar flexibel verdeeld, net als het huishouden. In het weekend (zo mogelijk) en op woensdag (altijd): zorg voor de kindertjes.

Doen:

-betaalbare kinderopvang, betere, kleinschalige naschoolse opvang

-flexibilisering van werktijden (al heb ik er als journalist persoonlijk niet over te klagen)

-langer vaderschapsverlof.

ir. Linda Woudstra, 47 jaar, oprichtster Regeltante.nl, 2 kinderen

doen: geef werknemers het recht 20% van hun arbeidstijd zelf plaats en tijdstip te bepalen.

stoppen: onrust te stoken in de markt voor kinderopvang door steeds weer regelgeving en subsidies aan te passen.

Ruben Röben (Motion graphic specialist / Creative Director), leeftijd:33, gehuwd, 2 kinderen Boaz (5) en Liv (1), ik werk 4 dagen en mijn vrouw werkt 4 dagen.

doen:

- Flexibele werktijden en waardering op output, niet op aanwezigheid

- Flexibele en kwalitatieve kinderopvang, betaalbaar en zonder wachtlijsten

- Net zo lang vaderschapsverlof als moederschapsverlof (doorbetaald natuurlijk)

Niet doen:

- Juist geen continu roosters op scholen, wij hebben dat nu op school en iedere dag is van 8:30 tot 14:00 uur, op woensdag is dit wel okee maar niet te doen met alle buitenschoolse aktiviteiten (zwemles etc.). Alle andere dagen moet je dus 1 uur extra opvangen.

-Niet vrouwen op top posities zetten omdat het vrouwen zijn

-geen contracten meer op uurbasis! dit is helaas niet mogelijk in alle beroepsgroepen, maar kijk is naar de prestaties en niet naar de aanwezige uren. (behalve als je bureaustoel warm houden ook een beroep is)

Rechter, 37 jaar oud, vader van twee fantastische jongetjes van 4 en 6 jaar oud en getrouwd met een vrouw die net als ik (ongeveer) een full-time baan bestiert in formeel 4 werkdagen.

Heroriëntatie feminisme met als startpunt Vrijheid

Ik ben 51, getrouwd en vader van eeneiige tweelingdochters van 15, woonachtig te Haarlem, en schrijver van boeken en artikelen over van alles. www.pierrewinkler.org

Het feminisme boeit me eigenlijk al een tijd niet meer, vooral omdat de afgelopen twintig jaar het onderwerp verzand is in een aantal cirkels waarin iedereen zichzelf en elkaar eindeloos en schaamteloos herhaalt. Maar ik steun jouw oproep van harte, omdat het in beginsel de kracht heeft om tot nieuwe ideeën te komen. Met een kleine aanvullende overweging hieronder, over vrijheid, verantwoordelijkheid en zingeving.

Vrijheid is een paradoxaal begrip: vrijheid kan alleen maar bestaan binnen een verzameling verantwoordelijkheden die die vrijheid beperken. En dat betekent dat vrijheid in ons samen leven niet is ‘de mogelijkheid hebben om te doen en laten wat je wilt’, maar ‘de mogelijkheid hebben om op een goede manier om te gaan met verantwoordelijkheden’. Tegelijkertijd heeft die vrijheid ook alles te maken met zingeving en geluk. Zingeving en geluk zijn immers direct gekoppeld aan de mate waarin je verantwoordelijkheid voor anderen kunt nemen en dragen.

Deze definitie impliceert dat aan een individu ruimte moet worden gegeven om verantwoordelijkheden te nemen, maar in de definitie wordt ook gesproken van ‘op een goede manier’. Dat betekent dat het niet alleen erom gaat dat je die ruimte moet hebben, maar ook dat jij in die ruimte de plicht hebt om verantwoorde keuzes te maken. Vrijheid is tegelijkertijd een recht en een plicht.

De mogelijkheid om die vrijheid, als recht en morele plicht, te realiseren, moet iedereen, man en vrouw, in gelijke mate toekomen. Dat zou m.i. het startpunt kunnen zijn voor een nieuw feminisme/femanisme. Waarbij op voorhand geen enkel model, ook niet het traditionele kostwinnersmodel, wordt afgewezen. Maar waarbij we eerst gaan kijken hoe we die vrijheid (als recht en morele plicht) voor iedereen zoveel mogelijk kunnen realiseren.

Initiatiefneemster http://www.vrouwenindemedia.nl. 32 jaar, getrouwd, 2 kinderen. Twee ondernemers op één kussen. Ik werk iets meer, mijn man zorgt iets meer.

Carolien Bijen, Ik ben de moeder van Janne (1,5), ik ben getrouwd met Olaf die ondernemer is, ik ben founder van &Samhoud People dat zich richt op het verbinden van vrouwelijk talent om daarmee het behoud en de doorstroom van ambitiieuze hoogopgeleide vrouwen te bevorderen. Ik werk officieel 4 dagen maar vaak meer, net als mijn man trouwens.

Roos, ik ben het helemaal eens met je geluid. Het is de hoogste tijd dat er nieuw leiderschap opstaat dat oude ideeen en structuren rondom ouderschap eens grondig herziet.

Top 3 DOEN:

1. Gelijke carrierekansen en beloning voor mannen en vrouwen.

2. Flexibiliteit van ouders vergroten door een continurooster in te voeren in het onderwijs en het aanbieden/ondersteunen van kinderopvang door werkgevers aantrekkelijker te maken.

3. Werkelijke aandacht voor mensen in organisaties en het gesprek aan gaan hoe samen tot het beste resultaat te komen (maatwerk!). Daarnaast goed inzichtelijk maken hoe het werkelijk gesteld is met de oudervriendelijkheid van werkgevers.

 Top 3 LATEN:

1. Het tolereren van een organisatiecultuur waarin het voor mannen makkelijker is om door te groeien dan voor vrouwen. 

2. Vaders, schoonvaders, moeders en schoonmoeders die vinden (en laten blijken) dat hun (schoon)dochters te weinig bij de kinderen zijn.

3. Zeggen dat topvrouwen bitches zijn.

Moeder van een dochter, vrouw van een man, deeltijdwerknemer en deeltijdondernemer (net als mijn man ;-)):

Ik coach mensen tussen de 25 en 35 jaar oud met als resultaat dat zij keuzes maken die écht bij hen passen.

Voor mij staat met stip op één:

denk in mogelijkheden als het om deeltijdwerk gaat: een baan combineren kan, is een kwestie van organiseren!

Roos, dankjewel en succes er verder mee, ik blijf graag op de hoogte en als ik kan helpen, let me know!

Ik kan me vinden in het manifest.

M.i. dient de samenleving anders te worden ingericht zodat mannen en vrouwen even hard, maar hun werk desgewenst op een andere manier kunnen uitvoeren. Ik sluit me aan bij de hieronder genoemde top 3.

Arjan Post

Goed Manifest!

Het kostwinnermodel is niet meer van deze tijd. Bedrijven en overheid moeten mee ontwikkelen met de huidige maatschappelijke tendens waar werknemers zowel werken als zorgen, of andere verantwoordelijkheden hebben naast hun betaalde werk.

Mijn top 3:

- Flexibele werktijden en waardering op output, niet op aanwezigheid

- Gelijke lonen, carrierekansen en zorgkansen voor mannen en vrouwen

- Flexibele en kwalitatieve kinderopvang, betaalbaar en zonder wachtlijsten

01. doorbreken oude machtspatronen.

02. beter nadenken over het krijgen van kinderen en gevolgen.

03. niet ALLES willen.

Ik kan mij geheel vinden in het manifest geschreven door Roos Wouters. Ook al heb ik nog geen kinderen. Vanuit het persepctief van gelijke rechten tussen mannen en vrouwen en gelijke ontplooiingsmogelijkheden voor vrouwen wordt het tijd dat de samenleving anders wordt ingericht en niet alle druk op vrouwen komt te liggen maar deze evenredig verspreid wordt. Dit Manifest streeft dit naar. Wat betreft kinderopvang: dit moet gratis worden aangeboden (dus niet naar gelang inkomen, want dan gaan vrouwen parttime werken of niet werken) en de kwaliteit moet TOP zijn.

Laten we werk maken van alle ambities als 'Vrouwen aan de top' etc, of laten we ermee ophouden. Maar veel roepen en ondertussen niets doen heeft mijn inziens niet zoveel zin meer en frustreert zoniet verlamt, huidige en toekomstige generaties.

Hoi,

Ik werk vier en halve dag als wethoudersassistent. Mijn man werkt bij de Nederlandsche Bank, studeert daarnaast in deeltijd rechten en we hebben een zoontje van twee.

Kinderopvang dwingen om de wachtlijsten op te schonen. Nu staat iedereen bij meerdere Kinderdagverblijven ingeschreven omdat het een grote chaos is.

Een einde maken aan het belachelijke fenomeen dat ouders de wc's op scholen moeten schoonmaken, terwijl schoolbesturen niet alleen geen geld in de kwaliteit van het onderwijs stoppen, maar ook nog bezuinigen om de meest basisdingen zoals schoonmaken. (en dat soort dingen)

ophouden met alle programma's die zich alleen op de vrouw als ouder richten. Zoals Taskforce deeltijd plus bijvoorbeeld doet.

Echte emancipatie komt alleen als we accepteren dat kinderen van ons allemaal zijn!

Dag,

ik werk drie dagen in de week als beleidsmedewerker kwaliteitszorg in het onderwijs en daarnaast ben ik redacteur bij het feministisch tijdschrift LOVER. Mijn man is docent Engels en studeert. We hebben een zoon van anderhalf.

Mijn wensen liggen, zoals mijn profiel doet vermoeden op het gebied van werk en zorg. Ik heb 16 weken zwangerschapsverlof als te kort ervaren en mijn man en ik hadden allebei graag gehad dat hij langer thuis kon zijn dan de 'dag van geboorte en een dag om het kind aan te geven'.

Daarnaast merk ik dat kinderopvang in Nederland gezien wordt als een veredelde oppas. Waar in veel landen het als iets positiefs in de ontwikkeling van een kind wordt gezien, hebben veel mensen hier het idee dat je je kind 'dumpt' om te kunnen werken. Moeders blijven alleen al om die reden liever thuis. Aan de dagverblijven ligt het niet: Hun pedagogische plannen staan ergens voor. Maar ze zouden wel eens wat positieve reclame mogen krijgen om vrouwen nu eens eindelijk hun schuldgevoel te ontnemen.

Aanpassen van schooltijden (die van mij is nog geen vier, maar ik zie nu al beren op de weg).

Roos, goed bezig, ik sta achter je!

Coenraad

Top 3 wensen:

- 2 weken vaderschapsverlof zonder zelf met werkgever hierover te hoeven onderhandelen

- Soepeler regels voor het openen van een kinderopvang, zodat de schaarste en wachtlijsten aangepakt kunnen worden

- Samenleving organiseren met twee-verdienende ouders in gedachte: denk aan schooltijden, schoolvakanties, stimuleren van de markt voor persoonlijke dienstverlening, taboe van de aupair doorbreken etc etc

fulltime freelance-publicist, 1 volwassen dochter.

top-3:

1 werkelijke keuzevrijheid tussen werken, leren, zorgen en vrije tijd voor iedereen, vooral in het 'spitsuur'

2 bestrijding van machismo in al zijn vormen

3 meer vrouwen op topposities, met name in bedrijfsleven

Ik, moeder van twee kinderen (15 en 13 jaar), getrouwd met fulltime werkende man, werk zelf 30 uur.

Top 3 van wat moet gebeuren:

1. Thuiswerken stimuleren

2. Basisschooltijden aanpassen/scholen uitbreiden tot brede school

3. Meer geld naar onderwijs om 2 mogelijk te maken

Top 3 van wat moet stoppen:

1. Stoppen met van ouders verwachten dat zij allerlei klussen op de basisschool doen.

2. Vrouwen moeten niet meer van hun partner verwachten dat hij alles doet op de manier zoals zij het doen. Gun hem zijn eigen werkwijze, dat stimuleert meer dan roepen dat hij het verkeerd doet (hij doet het anders).

3. Kinderen van hot naar her slepen, van opvang naar clubje naar sportvereniging. Ze hoeven niet fulltime beziggehouden te worden. Vervelen mag.

Ik vrouw van 36 met 2 kinderen van 8 en 10 jaar, gehuwd en een eigen bedrijf vind de volgende 3 zaken het belangrijkst.

1. aanpassing van de schooltijden, vrij tussen de middag is uit de jaren 50!

2. langer bevallingsverlof voor vaders

3. aanbod aanpassen op de vraag wat betreft opvang, sportclubs, etc

Als opa, vader, feminist en socioloog ben ik van harte femanist

Initiatiefnemer van Jamoeders.nl, platform voor jonge, ambitieuze moeders. 27 jaar, getrouwd en gelukkig met twee kinderen, 4 jaar en 2 jaar. Ik werk ca. drie dagen in de week als tekstschrijver, man werkt fulltime, geweldige gastouder (plus een vakantiegastouder) verzorgen de opvang.

Mijn wensenlijst:

1) Landelijk bepaalde schooltijden/brede scholen die goed aansluiten op werktijden. Geen kinderen die tussen de middag nog naar huis gaan en geen zomervakantie van zes weken. Niet alleen omdat het voor mij onhandig is, maar ook omdat het onderbrekingen van een leerproces zijn. Een vaste basis (vijf dagen in de week van 8 tot 2 bijvoorbeeld) en daarna extra activiteiten (dat is een ander woord dan opvang, dus het betekent ook iets anders!) in de middag. Landelijk bepaald, omdat anders sommige scholen hier nooit toe over gaan en omdat het ook duidelijkheid geeft aan werkgevers en werknemers: op die uren ben je altijd beschikbaar.

2) Keuzevrijheid: wanneer en hoe richt je je gezin in? Dat moet toch zeker iedereen zelf weten! Maar die keuzes zijn nog veel te veel gebaseerd op bepaalde vooroordelen (een twintiger is nog te onvolwassen, bijvoorbeeld). Voorlichting over medische aspecten (toenemende onvruchtbaarheid vanaf 30) hoort in de biologieles, maar ook moet het inrichten van je gezinsleven als net zo'n belangrijk thema gezien worden als het kiezen van je studie.

3) Gelijkheid. Man en vrouw zijn gelijkwaardig op de werkvloer, thuis en op school. Gelijke salarissen, gelijke opleidingskansen. Man en vrouw moeten en stapje verder of terug kunnen doen en moeten beoordeeld worden op kwaliteit, niet op de gezinssituatie. Een meldpunt voor alle situaties waarin dit niet het geval is (zoals vragen naar de kinderwens bij een sollicitatiegesprek!). Daar horen ook goede faciliteiten bij voor studerende ouders en herintredende moeders. Onderwijs is zo verschrikkelijk belangrijk.

Nu mee kappen:

1) Het tornen aan alle belangrijke rechten die vrouwen in de loop der jaren verworven hebben: van morningafterpil tot abortus, van kinderopvangtoeslag tot kolfruimte. Afblijven!

2) Vrouwen geen promotie geven omdat ze niet op die verschrikkelijke borrels komen. Bah!

3) Het vrijwilligerswerk op basisscholen en de 'rol' van de conciërge. De conciërge is onmisbaar, maar heeft nog altijd een gesubsidieerde ID-baan die elk jaar weer op de lijst staat om weggeschrapt te worden. Het werk van de conciërge moet een reguliere, volwaardige baan zijn. Scholen moeten ook meer geld hebben voor onderwijsassistentes en pabo-studenten die het werk doen dat moeders nu 'vrijwillig' doen: lezen, luizen, pannenkoeken bakken, sporten, spelen, schoonmaken, enz enz enz.

Innovatiemanager ABN AMRO Bank, mede-verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het Familiekompas. Een platform dat wordt ontwikkeld door de bank met een bundeling van diensten gericht op het ondersteunen van ambitieuze ouders die een carriere willen combineren met het hebben van kinderen.

Ik ben 29 jaar, getrouwd met Lydia en aspirant vader. Ik werk nu full time net als mijn vrouw. Ik hou mijn hart vast voor het moment dat we inderdaad zodirect een kindje hebben. We leven anno 2009 nog steeds in een samenleving die is gebaseerd op het broodwinnersmodel.

Ik moet als man de brood op de plank brengen en Lydia moet baren en zogen. Mmm, past niet echt bij ons of bij mensen uit onze omgeving.

Hoe kun je in Amsterdam nu nog je hypotheek betalen als er maar 1 van beiden werkt?

Hoe kun je als samenleving volhouden dat je arbeidsparticipatie van vrouwen belangrijk vind als je kinderopvang zo duur houdt?

Hoe kun je als werkgever volhouden je hoogopgeleide werknemers op waarde te schatten als ze uitstromen doordat ze de balans niet vinden tussen werk en thuis?

Ik vind;

1) kinderopvang moet gratis, of het moet fiscaal aantrekkelijk worden voor werkgevers om een creche in huis te krijgen, danwel faciliteiten op het werk zodat je je kinderen makkelijk mee kan nemen.

2) het werk van mijn vrouw is net zo belangrijk als dat van mij. Het moet makkelijker zijn ook voor mannen om in deeltijd te werken. Bij de ABN AMRO bank zijn hier gelukkig voldoende mogelijkheden voor, de mentaliteit is echter nog steeds dat je een uitzondering vormt als je in onze samenleving in deeltijd wil werken om de opvoeding van je eigen kind mee te maken.

3) het basisonderwijs is toe aan een grondige herziening. Voorzieningen zijn verouderd, budgetten nemen af en het wordt steeds lastiger om goede leerkrachten te vinden en/of leuke naschoolse activiteiten te organiseren. Dit verdient meer aandacht.

Journalist/programmamaker/publicist, 49 jaar, moeder van zoon (23) en dochter (21), na 15 jaar met partner, nu alleen wonend. Altijd full time gewerkt, als freelancer nooit recht op of mogelijkheid voor zwangerschapsverlof gehad.

Drie top wensen:

1) Betere, minder dure en meer creatieve kinderopvang (bijv. het mogelijk maken van het fenomeen 'oppasmoeders', zoals in Belgie: oudere vrouwen in de buurt waar je woont van wie de kinderen uit huis zijn en die zich nuttig willen maken. Schooluren die beter overeenkomen met werkuren.

2) Gelijke beloning van werk voor mannen en vrouwen. Nederland is wat dat betreft een bron van schaamte.

3) Meer acceptatie van mannen die samen met hun partner echt voor de kids willen zorgen en dus net als vrouwen werk en zorg beter moeten kunnen verdelen en indelen.

Waar we NU mee moeten ophouden:

1) Doen alsof alleen het gezin van man/vrouw/ kinderen ideaal is, alsof vrouwen die full time werken eigenlijk geen goede moeders zijn en accepteren dat een homo huwelijk evenzeer een goede gezinsbasis is als een hetero huwelijk.

2) Mannen meer betalen voor hetzelfde werk dan vrouwen en vrouwen minder carriere mogelijkheden bieden.

3) Te weinig in onderwijs en kinderopvang investeren.

Vrouw, 35 jaar, moeder van twee dochters van vijf en twee, bedrijfsjournalist en gemeenteraadslid, daarmee meer dan fulltime zoet, samenwonend met Tijn (38), programmeur, vier dagen werkend.

Mijn top drie van wensen

1. continuroosters op alle basisscholen met gezond eten tussen de middag, een goed salaris voor leerkrachten en betere voorwaarden voor inval-juffen en -meesters

2.  bevallingsverlof voor vaders

3. gelijk werk, gelijk loon

Waar moeten we nu eens mee ophouden?

1. elk jaar andere regelingen voor kinderopvang, je moet kunnen vertrouwen op continuïteit

2. ophouden met doen alsof investeren in goed onderwijs alleen maar geld kóst en niet ook een heleboel oplevert

Bahram Sadeghi: Freelance programmamaker, 41 jaar, woonachtig te A'dam 

Het bijzondere aan dit manifest is dat het de 'ouderwetsche' tegenstellingen (man-vrouw, ouder-kinderloos, hetero-homo, jong-oud) overstijgt: emancipatie is een zaak van ons allemaal en we kunnen de verantwoordelijkheid voor bepaalde zaken (kinderen opvoeden, zorg, kostwinnaarschap etc.) niet klakkeloos van ons afschuiven...

En even belangrijk: de machthebbers (ongeacht leeftijd, geslacht, seksuele geaardheid, etc) moeten nu kleur bekennen. 

Vrede 

Nicolien Brzesowsky van Niccom organiseert werkconferenties en maakt boeken rondom het thema werk/privŽ balans (met name vrouwen)

Ze is 40, heeft een latrelatie en is (surrogaat)tante van verschillende kinderen.

1. Gelijktrekken salarissen m/v;

2. Meer flexibiliteit in werk (thuiswerken e.d.);

3. Betere voorzieningen voor kinderopvang.

Mijn top drie - meteen mee stoppen:

1. Bezuinigingen op kinderopvang (en zo de kwaliteit);

2. Structuur bedrijven gebaseerd op het kostwinnersmodel (vrouw zorgt voor huishouden, man werkt (meer dan) fulltime);

3. Mannen tegenwerken om parttime te werken.

Beste Roos,

Met veel plezier en tegelijkertijde kritische blik naar mijn eigen situatie heb ik je boek uitgelezen. Als eind 30 er, met hbo opleiding, één kind een man met een eigen bedrijf heb ik "keurig"een parttime baan van 28 uur per week. Ik heb ook een werkgever die thuiswerken, flexibel werken stimuleerd. Het maakt niet uit wanneer ik mijn werk doe, als de prestatie er maar is. De valkuil ligt bij mijzelf, ik zorg naast het werk volledig voor onze zoon, draai het komplete huishouden en betrap mijzelf erop de zorgtaken er automatisch bij te nemen. Het gevolg is een patroon zoals mijn ouders hadden, maar dat wilde ik toch niet. Afspraken maken en streven naar het samen beter en functioneler maken. Verrek ik kom echt tot de ontdekking dat ik nog lang geen femanist ben.

Dag Roos,

We hebben met veel plezier naar je interview vanmiddag op BNR geluisterd.

Alleen... Ik ben zelf ook een zgn. ZZP'er, eigenaar van een prachtig evenementenbereau in Hoofddorp, en daar zit een weloverwogen keuze en een onderbouwde gedachte achter. Dus... als er veel vrouwen voor deze rechtsvorm kiezen, is dat niet per defenitie omdat de arbeidsvoorwaarden voor vrouwen in NL niet al te best zijn..

Graag tot snel.

André Steensma

www.boomexperience.com 

Beste Roos,

Heel herkenbaar, heb je boekje in 1 adem uitgelezen en heel vaak: inderdaad! ja! precies! geroepen. 1 ding moet me echter van het hart: noem jij de dag waarop de vader voor de kinderen zorgt nu ook al PAPPAdag? Vind ik persoonlijk een vreselijke kwalificatie, we hebben het toch ook niet over MAMMAdag of OPA en OMAdag?

Heb al veel vrienden en vriendinnen over jouw boekje vertelt en iedereen in mijn omgeving (hoogopgeleid, rond de 40 jaar) is het roerend met je eens.

Hoe kan ik je helpen?

Dag Roos,

heb je boek in een zucht uitgelezen. Een prachtige en krachtige analyse. Je scherpe inzicht inspireert me om mezelf niet steeds de schuld te geven. Thx! Ik ga velen uit mijn omgeving op jouw boek wijzen. Ik vind je een supervrouw en wens je veel energie om het verhaal van het femanisme met kracht uit te dragen. Er is nog veel te doen, maar met vrouwen als jij in de voorlinie en als voorbeeld kan ook onze generatie weer een steen bijdragen aan het gelijkheidsideaal.

Hilda