Ik ben 29 jaar, werk full-time op een marketing en publicteitafdeling. Ik heb nog geen kinderen, maar zie vriendinnen om mij heen worstelen met werk en kinderen. Ik teken hierbij het manifest omdat ik het helemaal met je eens ben; er moet wat veranderen. Succes!

Groet ,Rianne

We onderschrijven het manifest. De drie do's zijn;

- flexibel roosteren

-afrekenen op resultaat ipv uren

- thuiswerkopties

De drie do'nts zijn;

- homogene wervings- en selectiecommissies die enkel uit mannen bestaan

-stoppen het een "vrouwending"te noemen, het is een cultuurverandering

-niet open werksfeer ( het mislopen van carrierekansen).

Met hartelijke groet,

Alice de Kok en Edith Snoey: resp beleidsadviseur diversiteit en voorzitter bij ABVAKABO FNV

Profiel: samenwonende moeder van drie kinderen; 3 dagen per week werkzaam als stafmedewerker bij een kinderopvangorganisatie; partner full-time werkzaam.

Graag onderteken ik het manifest!

Ik ben Linda Voogt, werk vier dagen in de week als apotheker en heb twee kinderen.

Eérste werkdag: briefje in de schooltas "volgende week maandag hebben uw kinderen vrij i.v.m. studiedag"As. dinsdag: de vijfde vrije (mid)dag sinds het begin van het schooljaar.

Reactie van lid schoolbestuur: wij kunnen er niets aan doen dat ouders ervoor kiezen allebei te werken.

kortom Do : meer begrip en besef voor de werkende ouder, door beleidsmakers, school én collega-ouders van wie je meer solidariteit zou verwachten. Do: continurooster is niet alleen allemaal overblijven om 12 uur, maar ook dagelijks dezelfde schooltijden.

Veel succes met dit manifest!

Klaske , 43 jaar, alleenstaand moeder met leuke vader op de achtergrond, zoon van 13 en dochter van 8, werkt 3 dagen per week.

Ha Roos, in haast dus mijn reactie is niet weldoordacht maar het zijn wel de dingen waar ik momenteel mee bezig ben.

do's

- bedrijven krijgen nu subsidie als ze iemand met een handicap in dienst nemen. Waarom niet ook subsidies voor bedrijven die veel deeltijdbanen aanbieden met een extra bonus als van 1 bestaande baan er 2 worden gemaakt. En graag een breed parttime aanbod, niet alleen 32 uur (wat het meeste voorkomt) maar ook 24 uur, 16 uur e.d. zodat er echt keus is hoeveel je wilt werken (met extra premie voor banen met flexibele werktijden?)

- werken moet wel beloond worden. De armoedeval is nu dusdanig dat je met een goedbetaalde baan niet meer te besteden hebt dan een bijstandsmoeder die allerlei subsidies en kortingen krijgt. Huursubsie bijvoorbeeld niet iin 1 keer laten vervallen maar met een percentage dat lager is dan de inkomensvooruitgang. En kijk bij extraatjes zoals gratis sporten en kortingen op leuke uitjes (in Utrecht de U-pas) naar het besteedbaar inkomen. Ik heb zonder huursubsidie, niet meer een voordelige ziektekostenbesteding en niet geheel vergoede kinderopvang niet meer te besteden dan een bijstandsmoeder wiens kinderen gratis paardrijden en die met korting naar het circus gaan.

- Iedereen wil graag de kinderen een financieel goede start geven (om te kunnen studeren bijvoorbeeld) maar wie af en toe afhankelijk is van de bijstand kan gelijk de spaarpotten van de kinderen regelen. Leg het geld van de kinderen desnoods drie keer vast op hun eigen naam maar tel hun vermogen (en berdiensten uit bijbaantjes) niet bij het vermogen/inkomen van de ouders.

dont's

- Heel goed dat vaders meer in de picture staan maar sinds die trend is het mij als alleenstaand moeder (en vriendinnen in dezelfde situatie) opgevallen dat nu het kroost van alleenstaande moeders zogenaamd pr

Als mede-oprichter van vereniging het OuderSchap vind ik dit een super initiatief. Goed om als ouders de koppen bij elkaar te steken; samen sta je sterk! Mijn persoonlijke situatie is als volgt: Ik ben 40 jaar, getrouwd en heb twee kinderen van 10 en 7. Ik werk zo'n 24 uur per week aan mijn eigen bedrijf (ik ben journalist en draagconsulent) en de vereniging, meest onder schooltijd want ik kan veel vanuit huis doen. Mijn man heeft een eigen bedrijf en werkt ongeveer 32 uur per week, ook veel vanuit huis. Onze situatie is redelijk ideaal door die flexibiliteit van beide kanten en ik zou dat iedereen die geen eigen bedrijf heeft ook gunnen. Toen de kinderen jonger waren werkten we beiden wel voor een bedrijf - ook 24 en 32 uur- maar dat is me niet meegevallen. Vanuit die situatie maar ik hoop ook te spreken voor de ouders die ik vertegenwoordig kom ik met mijn lijstje:

DO's:

- Een brede blik ontwikkelen op de bijdrage van een werknemer. Over de dag bekeken: het hoeft allemaal niet per se tussen 9 en 5 te gebeuren, en soms kan iets best met de kinderen erbij. Maar bekijk het ook vanuit de levensloop. Een ouder van jonge kinderen die een tijdlang rustig aan kan doen leeft gezonder en minder gestresst en is na een paar jaar weer een dankbare trouwe medewerker die er flink tegen aan kan. Ook op de langere termijn: ouderen die in hun leven de tijd hebben gehad om werk en privé op een gezonde manier te combineren kunnen langer door- in hun eigen tempo. Voordeel is ook dat de carrière van vrouwen dan niet meer achterloopt bij die van mannen, want beiden zorgen in een bepaalde levensfase. En bekijk het ook eens vanuit de bijdrage van het gezin als geheel. Vroeger werkte de man 40 uur en de vrouw 0. Als we tegenwoordig ieder 20 uur werken is dat dus evenveel! Ieder uur dat we meer werken is een extra bijdrage. Het idee van Joke Smit van de 5-urige werkdag is helemaal nog niet zo gek, dat levert al 50 uur op per gezin en misschien is dat wel gewoon genoeg....

- Het bevallingsverlof en ouderschapsverlof combineren in een verlengd verlof voor de moeder van een jaar, deels uitwisselbaar met de partner/vader. De eerste fase van het leven met een baby is een hectische periode, waarin er tijd moet zijn voor wezenlijke dingen: het vormen van nieuwe relaties en het zoeken naar een nieuwe balans in het gezin, het geven van borstvoeding, en voor de moeder het lichamelijk en geestelijk herstellen van zwangerschap en bevalling. Voor veel vrouwen is 16 weken zwangerschapsverlof te kort. Zij brengen hun baby met pijn in het hart naar de opvang, zijn moe, kolven gaat soms niet goed, en ze zijn nog niet in staat hun werk met volle concentratie uit te voeren. Ook komt er steeds meer onderzoek waaruit blijkt hoe belangrijk rust tijdens de zwangerschap is voor een gezonde ontwikkeling van de baby. Nederland loop qua verlofregelingen achter in Europa. Dat betekent niet dat er in die fase helemaal níet gewerkt kan worden, maar de baby komt eerst.

- Zorgen voor een lagere groepsnorm en meer pedagogische scholing dus meer geld naar de kinderopvang, want baby's en peuters hebben veel individuele aandacht nodig. Gastouderopvang stimuleren en professionaliseren. Opvang op het werk aanmoedigen, zodat ouders hun kindje makkelijk kunnen zien.

- Een netwerk rond ouders stimuleren. Door na te denken bij de inrichting van nieuwe wijken bijvoorbeeld: dat de generaties gemengd zijn en dat er ruimte is voor ontmoeting. Maar ook door praktische ondersteuning in huishouden enz. laagdrempelig beschikbaar te maken.

DON'TS

- Net doen of je niet weet dat kolven een recht is van vrouwen. Nog steeds heeft 40% van de moeders geen geschikte kolfruimte op het werk. Onacceptabel!

- Vaders die minder willen werken vanwege de kinderen, afschrijven als niet carrièregericht.

- Moeders die weer meer willen werken omdat de kinderen naar school gaan, afschrijven als te oud, duur en onervaren.

- Veel ouders hier op de site pleiten voor een langere schooldag. Ik kan me daar eigenlijk niet zo in vinden. Ik zie om me heen dat voor veel kinderen de schooldag meer dan lang genoeg is, en de meeste die ik ken hebben een hekel aan de naschoolse opvang. Misschien heeft dat te maken met de kwaliteit van de opvang, dat is mogelijk. Maar ik pleit toch eerder voor plooien van het werk rond schooltijden dan andersom: de kinderen maar weer in de mal van het werk persen. Bovendien willen veel ouders graag meer tijd doorbrengen met hun kind dan alleen de avonduren van 6 tot 8. Continurooster lijkt me wel een prima zaak, en zet meer zoden aan de dijk dan die 2 uurtjes na schooltijd lijkt me. Schooldagen van half 9 tot 2 of 3 en dan iedere dag hetzelfde, maakt het voor iedereen beter: kinderen, naschoolse opvang en ouders. Voor wat oudere kinderen is een combi met clubs en sport natuurlijk wel handig.

Hoi Roos,

Mijn man heeft na de geboorte van onze dochter bewust de keuze gemaakt als gastouder thuis te gaan werken. Hij werkte al jaren in de kinderopvang en voor hem was het een logische stap. Om bijdrage aan de emancipatie te leveren biedt mijn man 24 uur per dag, 7 dagen per week opvang aan. Hiervan wordt door menig (alleenstaande!) ouder dankbaar gebruik gemaakt.

Mijn situatie is "ideaal": mijn man werkt als gastouder de hele week thuis en vangt naast onze eigen dochter nog 10 andere kinderen in wisselende samenstelling op. Ikzelf werk 4 tot 5 dagen per week buitenshuis, afhankelijk van de opdracht waaraan ik op dat moment werk.

Graag meer aandacht voor de zorgende man. En dan niet van ach gut, wat een lieverd, dat 'ie dat allemaal voor zijn vrouw doet, maar dat dat dus allemaal gewoon en normaal is en erbij hoort. Bij ons is het de dagelijkse gang van zaken.

Groeten,Laura.

(V, 38, getrouwd, 1kind, dochter van 2, beroep Credit Manager, partner werkt 5 dagen -thuis- ik werk 4-5 dagen buitenshuis)

Ha Roos,

Op één wat mij betreft de schooltijden (minimaal een continurooster). Zie verder natuurlijk ook mijn boek:'de spitsuurclub, keuzevrijheid in de drukste fase van je leven'

Succes!

Marja Pronk

DO´S

De mogelijkheid van flexibele werktijden creeren ! in overleg tussen werknemer en werkgever te bepalen, bijvoorbeeld 8 uur werken tussen 8 en 20 uur, tevens handig als oplossing voor het fileprobleem

Transparant communiceren van en over de Wet Arbeid en Zorg ! en deze toepassen als een passende vraag zich voordoet. Veel medewerkers kennen deze wet niet of nauwelijks (en ik was 10 jaar HRM adviseur dus spreek vanuit ervaring)

Een organisatiecultuur creeeren waarin er niet vreemd gereageerd wordt op een aanvraag voor gebruikmaking van de Wet Arbeid en Zorg, korter werken, opname ouderschapsverlof, of op flexibele tijden werken. Samen naar oplossingen zoeken.

DONT´S

Het tegenovergestelde.

En talenten laten gaan. Het niet verlengen van arbeidsovereenkomsten vanwege een zwangerschap is ´not done´.

(geslacht V, leeftijd 35, leefsituatie GEREGISTREERD PARTNERS SAMENWONEND, wel of geen kinderen (PARTNER 2 KINDEREN UIT EERDER HUWELIJK), beroep DOCENT, hoeveel dagen jij en je eventuele partner werken 4-5).

Graag wil ik bovendien pleiten voor afschaffing van het bijzonder onderwijs.

alle kinderen zouden gelijk, neutraal onderwijs moeten genieten, waarin aandacht wordt besteed aan alle geloofsovertuigingen, samenlevingsvormen en andere voorkomende levensbeschouwingen.

kinderen zouden hierbij gestimuleerd moeten worden zélf hun ideeen te vormen, geprikkeld moeten worden op onderzoek uit te gaan en vragen te stellen.

elke religie stelt zichzelf boven andere religies en meent dat haar aanhangers verheven zijn boven anders denkenden. dit is geen gezonde voedingsbodem voor kinderen die straks onze multiculturele samenleving verder vorm moeten geven.

Het wordt tijd voor verandering!

Als moeder en zelfstandig ondernemer loop ik tegen de starheid aan van mannenbolwerken. Zelf probeer ik juist altijd mensen samen te brengen, die wat toevoegen aan elkaar en de samenleving prettiger maken. Waar ik me verschrikkelijk aan erger is de zakkenvullerij. Waarom willen mensen uberhaupt vakantiehuizen in Portugal, Roemenie, Afrika? En waarom denken die mensen dat ze dat verdienen? Ze zouden zich rot moeten schamen. Verdienen de mensen in Afrika en andere derde wereldlanden wat hen overkomt? Om je kinderen in je armen te zien sterven?Waarom nog een (vakantie)huis erbij? Ga wat doen met al dat overtollige geld voor anderen. Je hebt al een huis, je kunt je kinderen te eten geven en zelfs laten studeren. Is het dan nooit genoeg? Wat mij betreft mag iedereen hetzelfde inkomen krijgen. Dan kies je zelf je prioriteiten. En alles wat betreft onderwijs, zorg en vervoer moet in handen van de overheid zijn en kosteloos worden aangeboden. Ben ik nu een communist?

Hier herkennen mijn vriend en ik ons heel erg in. Voor vrouw EN man moet veel veranderd worden in de wet en regelgeving om gelijkwaardigheid en gelijke rechten voor beiden mogelijk te maken.

Fijn dat je dit doet, Roos!

Eigen ondernemer, man, 2 kinderen (3 en 1,5) ik werk 2 dagen en de rest in de avond- en weekenduren, man werkt fulltime.

Do's:1. ontwerp schooldagen van half 9 - 6 waarbij scholen hun traditionele dagindeling aanpassen en opvang/rust/sport samenvloeien met scholing.

2. stimuleer aan werkgeverszijde flexibele werktijden onder het motto: het resultaat telt, als het werk maar gedaan wordt. Wil je hier niet aan mee doen, ook prima.

3. laat vrouwen in hun waarde: stel geen quota, elke keuze dient gerespecteerd te worden. Fulltime moederen = zwaarder dan fulltime werken!!!!

Don'ts:

1. pamper de vrouwen met meer quota om hogerop te komen

2. maak kinderopvang niet gratis, draagt niet bij aan meer werken door vrouwen;

3. vrouwen moeten minder onderling discussieren over dit onderwerp want op die manier laten we elkaar niet in onze waarde; er is geen goed of fout in dit verhaal het gaat om de mogelijkheid je eigen keuzes te maken zonder hierbij het idee te krijgen dat er met een vinger naar je wordt gewezen of dat je een slechte moeder zou zijn etcetc.

Hierbij onderteken ik het manifest. Ik heb de afgelopen 10 jaar ervaren dat het verwezenlijken van persoonlijke ambities en moederschap in de Nederlandse samenleving erg veel doorzettings- en incasseringsvermogen, geduld, taaiheid en energie kosten. Mijn conclusie is : je kunt het niet alleen. De Nederlandse samenleving is niet ingericht op werkende moeders. Kinderopvangvoorzieningen zijn slechts een deel van de oplossing. Ziekte is een normaal verschijnsel bij kleintjes, en dat combineert niet met een serieuze baan. Flexibele werktijden, inlevingsvermogen van werkgevers en leidinggevenden zijn minstens zo belangrijk als kinderopvang. Maar juist hele praktische zaken als warm eten op de lagere school. Dat kan nergens. Een goed netwerk rondom je gezin voor min of meer normale praktische calamiteiten, want die doen zich regelmatig voor. Mensen die je steunen, zowel intellectueel, psychisch, als (vooral) praktisch.  Intellectuele vrouwen zijn soms hele slechte huishoudsters. Dat geldt in ieder geval wel voor mij. Ik heb er ook een hekel aan.  En een schoonmaakster alleen lost dat probleem niet op! Dan moet je ook een strijkster hebben, en iemand die kookt. En dat soort zaken nekt je ook met een gezin. Want ook je man kan niet alles doen. Kortom, laat niet alles aan het gezin over. Regel rondom het gezin meer. Faciliteer het moderne gezin beter met praktische, laagdrempelige kleinschalige voorzieningen voor maaltijden, opvang, was- en strijkservice. Kortom, dit kost geld en het is elitair. Maar misschien is het het wel waard. Woon- zorgvoorzieningen voor gezinnen.  Misschien zijn er daarom wel zoveel echtscheidingen, omdat echtparen ten onder gaan in de bekende tropenjaren als je niet enorm veel geld verdient om een service als The Nanny in te huren. Want dat is perfect. Maar dan moet je echt een goede baan hebben, lees voldoende geld verdienen. Ik heb zelf een stap terug gedaan. Werk minder, maar volg wel weer een masteropleiding ook. Hobby. De andere ka

Het is van cruciaal belang dat zowel mannen als vrouwen zich bewust worden van de oorzaken van de geschetste problematiek. Die ligt gelegen in de mens zelf. Eeuwenlang zijn er bewijzen voorhanden dat mannen in het algemeen meer last hebben van een superioriteitsgevoel en vrouwen van een minderwaardigheidsgevoel, maar laat het helder zijn dat zowel mannen als vrouwen minderwaardigheidsgevoelens en -gedachten hebben en deze (kunnen) compenseren. De bewustwordingspsychologie biedt perspectieven om deze problematiek op te heffen. Het gaat mijns inziens om bewust worden, bewust zijn en bewust doen. Vandaar dat ik dit Manifest van harte ondersteun. Wat we gezamenlijk instand houden kunnen we ook gezamenlijk opheffen.

Do's:

Meer Brede Scholen, waar je je kind vroeg naar toe kan brengen, en laat weer op kan halen en waar ze na school kunnen sporten, knutselen of luieren, wat ze willen. One-stop-shopping dus, voor rust voor moeders/vaders en kinderen.

Flexibele werktijden en mogelijkheid tot thuiswerken.

Flexibele schoolvakanties.

!

Ik stem toe.

Hi Roos, 

hoe is het met je?

Bij mij zijn er veel ontwikkelingen geweest, zowel werk als prive, dus een roerige tijd achter de rug. Weer wat rust in mijn donder en genoeg tijd om verder te gaan met de vrouwenzaken. Opstarten van mijn bedrijfje is goed gegaan. Het kan altijd drukker, maar ik heb veel leuke klussen en ze weten me goed te vinden. Aan je site te zien gaat het met jou ook goed... Druk bezig nu met het manifest?

Hartelijke groet, 

Roos Woltering

Ha Roos,

Ik teken je manifest omdat ik hoop dat er mede hierdoor ook wat  
meer rekening gehouden zal worden met b.v. eenoudergezinnen in  
Nederland. Of het nu vaders zijn of moeders dat maakt niet uit. Mensen  
die een volledige zorgverplichting hebben, hebben vaak minder keuzes  
te maken. Niet iedere alleenstaande ouder heeft bewust gekozen om een  
alleenstaande ouder te worden. Ook ik had het allemaal heel graag  
anders gezien.

Soms denk ik wel eens dat de basisschool maar ook de rest van de  
maatschappij denkt dat ik niets anders te doen heb en dat ik elke dag  
thuis op de bank met koekjes kan zitten wachten tot mijn dochters uit  
school komen. Zelfs al zou ik dat willen en daarvoor kiezen, betekent  
dit dat ik als alleenstaande ouder al gauw terug zal vallen op de  
bijstand. En dan wordt ik vanzelf wel door de soos gedwongen aan het  
werk gezet in een koekjesfabriek, anders stoppen zij de uitkering.

Ik zit daar allemaal niet op te wachten en neem liever het heft in  
eigen hand. Ik ben misschien wel bevoorrecht dat ik diploma's heb  
waardoor ik de keuze maak om te werken in een omgeving waar ik mij  
goed voel.

Alleen als ik dan alles tegelijk wil doen en aan alle verwachtingen  
probeer te voldoen, heb ik soms toch ook echt het gevoel alsof dit dan  
toch nog niet goed genoeg is. Dat ben ik wel een beetje zat.

Ik zou willen dat ieder individu zijn eigen keuzen kan maken en dat er  
wat betreft de combinatie werk en studie en gezin een faciliterend  
beleid zou komen wat bij iedere situatie kan aansluiten. Met deze  
gedachten onderteken ik je manifest.

Met vriendelijke groeten,

Annemiek de Jong

Stg. Steunpunt Studerende Moeders
Expertise centrum voor studie en gezin
Goudsesingel 182
3011KD Rotterdam
Tel: 010-2067559
Email: info@studerendemoeders.nl

Voor meer info:  www.studerendemoeders.nl
Het platform voor alle studenten met (a.s.) kinderen, (her) intredende moeders
en professionals!

MANIFEST

In deze lijn wil ik ook iedereen oproepen om vandaag nog de petitie Uit de kast, uit de klas te ondertekeneUit de kast, uit de klas omdat

Wij,Bezorgde Nederlanders,

constateren
• Dat de Nederlandse wet scholen op religieuze grondslag nog altijd het recht geeft om lesbische, homoseksuele of biseksuele leerlingen van school te sturen;
• Dat het bezoeken van Gay Pride, lidmaatschap van een homo organisatie of het op andere wijze openlijk uiting geven aan je seksuele voorkeur daarvoor al voldoende aanleiding kan zijn, als daarmee de grondslag van de school wordt geschonden;
• Dat de Nederlandse wet scholen op religieuze grondslag ook nog altijd het recht geeft om lesbische, homoseksuele en biseksuele docenten te ontslaan die openlijk uiting geven aan hun seksuele voorkeur;
• Dat de Nederlandse wet op deze wijze discriminatie van lesbiennes, homoseksuelen en biseksuelen legitimeert;
• Dat Nederland hierover op de vingers is getikt door de Europese Commissie, de Raad van Europa en de Commissie Gelijke behandeling;
• Dat de regering de besluitvorming op dit punt al 3 jaar voor zich uit schuift.

en verzoeken
• De regering en het parlement deze discriminerende wetgeving (de zogenaamde ‘enkele feit constructie' uit de Algemene Wet Gelijke Behandeling) nog dit jaar af te schaffen;
• Deze wetgeving niet te vervangen door andere regels die discriminatie van lesbiennes, homoseksuelen en biseksuelen op school op welke wijze dan ook mogelijk maakt;
• Daarover uiterlijk tijdens het op 30 september 2009 geplande overleg in de Tweede Kamer een besluit te nemen.

http://uitdekastuitdeklas.petities.nl

Hoi Roos,

Ik ben een moeder die alleen voor haar dochtertje van één jaar zorgt en die het geluk heeft dat ze tegelijkertijd haar eigen zelfstandige onderneming in personeelsadvies kan draaien. Momenteel loopt dit allemaal erg goed, vooral door hele goede en warme kinderopvang, ondersteuning van familie en door het feit dat ik de vrijheid heb mijn eigen werktijden te bepalen, zodat ik mijn dochter ook op een redelijk tijdstip weer kan ophalen. Tijdens mijn werk merk ik vaak dat werkgevers nog weinig flexibel zijn in de werktijden en het op de een of andere manier lastig vinden om flexibel hier mee om te gaan (dan moeten we dit voor iedereen doen....). Ik vind dat er nog een grote  uitdaging licht in het voorlichten van werkgevers dat de tijden van het kostwinnerschap voorbij zijn.

Verder voorzie ik voor over een paar jaar (ik wil daar nog maar liever niet aan denken) allerlei problemen met de schooltijden. Ik heb zelf ooit een jaar in Amerika gewoond en daar school gevolgd en daar is het inderdaad gewoon normaal dat kinderen tot ca. 15.00 naar school gaan en daarna sport of andere clubs kunnen volgen. Ik denk dat hier voor ons ook de toekomst ligt.

Ik vind je initiatief dus goed, en werk graag mee aan allerlei verbeteringen.

Succes en groeten,

Anne-Marie van Zanten

Beste Roos,

Het is niet meer van deze tijd dat ouders (lees vrouwen) de hele dag bezig zijn met 4 keer naar school lopen, fietsen, rijden...Dit jaren 50 systeem moet opgeheven worden. Hoewel in de jaren 50 maar ook nog in de jaren 70, kinderen natuurlijk gewoon zelfstandig naar school liepen. Dus hoe jaren 50 is het helemaal? Het is wat wij ouders (lees moeders) er zelf van gemaakt hebben. De "pas op", "kijk uit" generatie noem ik dat altijd. En dan hebben de dames nog bedacht dat je het kind tot aan zijn bankje in de klas begeleidt, z'n jas helpt uittrekken etc.. en dan iedere keer uitgebreid bewonderen wat er nu weer geknutseld is.  Een gedeelte van het probleem en dus ook van de oplossing zit bij de moeders zelf. Vrouwen zijn sociale wezens en laten zich makkelijk leiden door wat 'de ongeschreven norm' is of wat er impliciet van hen verwacht wordt. En veel mannen vinden het wel lekker makkelijk zo...en geef ze eens ongelijk. 

Hi Roos,

Als Belgische en jonge moeder van een zoontje van 3 sta ik te kijken hoe slecht het in Nederland allemaal niet geregeld is voor werkende ouders. Enorm dure opvang, een (soms onuitgesproken) sociale druk om je kind toch geen 5 (sic) dagen naar de opvang te laten gaan, verwachtingen omtrent ouders die wel even helpen (tijdens schooltijden), scholen die tijdens de lunchtijd dichtgaan en om 15u alweer uit zijn... Als ik Belgische vriendinnen hierover vertel, kijken ze me vol ongeloof aan. 

Dus ik steun jullie initiatief ten volle in de hoop op positieve verandering.

Groet

Hoi Roos,

Ik heb je initiatief op mijn nieuwe initiatief opgenomen; kijk op www.voorwerkendemoeders.nl Ik hoop dat we het verschil kunnen maken. Ik onderteken graag jou manifest!

Groetjes,

Marjet Winsemius

Beste Roos

ook ik erger mij al jaren aan de rare schooltijden op basisscholen. 

In de MR van de school van mijn kinderen gezeten met als doel dit aan de kaak te stellen. Wat bleek: onbespreekbaar!!! Ondertussen blijven mijn kinderen over onder slechte omstandigheden (4 vrijwilligers op 180 kinderen, het komt voor). Want eigenlijk is toch de gedachte: een ouder haalt zijn kind op tussen de middag. Hmm, onbegrijpelijk dat dit nog bestaat. En wring ik mij in allerlei bochten om te voorkomen dat mijn kinderen teveel moeten overblijven. Dit is precies de bedoeling van de school.

Dus:

DO: continurooster op alle scholen, naschoolse opvang bij elke basisschool - onder hetzelfde dak, of je dit nu brede school noemt of niet.

Stop geld in onderwijs, veel meer dan nu het geval is. Trouwens, het continurooster kost geen cent extra. Het is een kwestie van mentaliteit.

DON'T:

Doen alsof het zielig is als kinderen langer aaneengesloten op school blijven. Een continurooster is in het belang van alle kinderen op basisscholen.

Ouders alsmaar vragen om in te springen (overblijf, sportdagen, knutselmiddagen noem maar op). Normale ouders zijn aan het WERK.

Opvallend: aan het schoolplein staan vaak de moeders, die voor hun werk de kinderen naar school brengen, in de MR zitten alleen de vaders. En die vaders beslisten onlangs op onze basisschool voor een terugkeer naar de jaren vijftig, door in te stemmen met het plan van de directeur de tussenschoolse opvang te laten doen door de ouders die er gebruik van maken.

Wat gebeurt er: de directeur beslist, MR stemt in en mopperend regelt het gros van de ouders andere opvang. Bizar! Wij vrouwen accepteren te veel, laten te weinig van ons horen en maken het onszelf daardoor moeilijker.

Ik ben er zo klaar mee, met die mannen die, omhoog gevallen door gebrek aan gewicht, op een noemenswaardige positie zitten en daar fundamentele beslissingen nemen. Zonder ook maar een seconde rekening te houden met de gevolgen voor vrouwen, andere mannen, kinderen, de maatschappij...

Ik was al langer bezig met dit onderwerp, maar de recente ontwikkelingen op 'mijn' basisschool laten me zien dat ik dat zeker niet alleen of in stilte moet doen. Laat de maatschappij eens wakker worden. En laten we vooral de hand in eigen boezem steken en van ons laten horen!

Hallo,

Ik ben 39 jaar, ben als man geboren maar leef tegenwoordig als vrouw. Ben alleenstaand, heb geen kinderen. Ik werk 4 dagen per week.

Wat mij opvalt in discussies over AOW en over man/vrouw-verdelingen is dat het zo verdomd vanzelfsprekend lijkt te zijn om jarenlang hetzelfde werk te doen en je dan alleen BINNEN dat werk te verbeteren. Wat mij betreft zouden mensen vaker na moeten denken over de vraag "past mijn werk nog wel bij mij" en zou men daarbij gestimuleerd moeten worden om te kijken hoe dat werk (of: hoe ander werk) beter past. Het zou normaler moeten zijn om als 35-50-jarige opnieuw een HBO- of universitaire opleiding te volgen om daarna in de tweede helft van je werkzame leven werk te doen waar je (weer) energie uit trekt. Volgens mij kan dit de huidige, veel voorkomende, situatie voorkomen waarbij mensen van 55-65 jaar zitten te wachten tot ze -eindelijk- met pensioen kunnen.

Werkgevers zouden meer win-win moeten denken: als werknemers flexibel vrije tijd kunnen opnemen, dan zullen werknemers ook flexibel klaarstaan als het werk iets meer tijd nodig heeft. 't Kan in geen van beide gevallen van één kant komen.

Groetjes,

Frederique

van 5 - 3 naar 4 - 4

van parttime baantje naar anytime werken

nieuw denken, anders doen!

www.parttimecarriere.nl

Het thema blijft de moeite waard !!

onderschreven

Hoi Roos,

Bij deze wat gegevens over mezelf:

Al 15 jaar samenwonend, partner werkt parttime en is daarnaast muzikant, ik heb eigen bedrijf dus werk meer dan fulltime. We hebben besloten geen kinderen te nemen maar toen ik daar nog mee bezig was kwam ik erachter dat er al jaren geen zwangerschapsverlof regeling voor kleine zelfstandigen meer was. (Dit gat
schijnt inmiddels gevuld te zijn) Nadat ik zo'n beetje alle politieke partijen hierover gemaild heb hoe dat in godsnaam mogelijk was, bleek dat eigenlijk niemand met dit issue bezig was. Alleen de SP reageerde dat ze het op de agenda wilden zetten. VVD vond het je eigen probleem. En dat voor een partij die voor ondernemers zegt te zijn..

Mijn belangrijkste observatie is eigenlijk een andere: door mijn diversiteit in opdrachtgevers ben ik op veel bedrijven tijdelijk werkzaam geweest. En
wat me steeds weer opviel is de tegenzin die werkgevers hebben tegen
parttime werknemers. De belangrijkste argumentatie is steeds dat 'het zo
moeilijk is om werkoverleggen te plannen' maar eigenlijk is het vooral het
'probleem' dat ze het moeilijk vinden dat een werknemer niet iedere dag
binnen gehoorsafstand is, zodat ze a la minute iets kunnen doorgeven.
Terwijl mijn ervaring is dat wanneer je parttime werkt (3 of 4 dagen per
week) je veel efficienter met je tijd om gaat, omdat je weet dat je niet
alles tot morgen kunt uitstellen. Want die cultuur bestaat nogal onder
fulltime medewerkers. Als parttimer kan je je dat niet veroorloven. Hier
valt mijns inziens veel winst te behalen, voor werknemer EN werkgever:
indien er meer flexibiliteit zou komen bij de werkgever betreffende
werktijden, zou het zelfs kostenbesparend kunnen werken. Ik ben er namelijk
van overtuigd dat werknemers, zeker in verantwoordelijke functies, meer werk
verzetten in minder tijd, en dat ook graag doen voor meer vrijheid. Lijkt me
een win-win situatie. Zo'n zelfde conservatieve werkgever heeft me ooit eens
een oorspronkelijk fulltime baan aangeboden voor 3 dagen, 'omdat ik
hetzelfde werk toch in 3 dagen kan doen'. En dat is niet omdat ik zo
geweldig ben, maar omdat ik meer getraind ben in effectief met mijn tijd
omgaan. Die discussie mag ook wel eens gevoerd worden. Al hoor ik de
vakbonden al protesteren...

Ik onderschrijf jullie manifest, al vind ik dat er weinig aandacht wordt besteed aan de manier waarop mannen in de klem worden gehouden en van hun kinderen vervreemd.

Ik vind het ook vreemd dat in het Trouw-artikel wordt verondersteld dat het vooral een generatieprobleem betreft. Zelf ben ik namelijk 57.

Op de manier waarop het er nu staat is het inderdaad wel een vernieuwing van het feminisme, maar vind ik het weinig getuigen van een vernieuwende visie op de positie van mannen en vaders.

Ik vind dit een goed initiatief!

Hoi Roos, ik doe mee!

do's:

opvang en scholen die van sochtends vroeg tot savonds laat geopend zijn met afwisselende leer- en leuke activiteiten

flexibel werken als volwaardige alternatief implementeren

dont's:

de cultuur van het  moederen blijven koesteren. (de diepgewortelde overtuiging  dat de moeder het toch het beste kan/weet in de opvoeding en relatie met het kind en dat vrouwern in dit opzicht mannen vaak tekort vinden schieten.)

Hoi Roos, ga zo door, ik doe met je mee.

Do!

Continue roosters op scholen! Ik was er zelf nooit voor want ‘misschien handig voor de ouders maar veel te druk voor de kinderen’. Mijn ervaring leert dat een uurtje tussen de middag naar huis veel onrustiger is voor kinderen (‘doorlopen want we moeten op tijd weer terug zijn, snel je boterham op eten’). En dan woon ik nog vlak bij de school… En tussenschoolse opvang met veel wisselende (welwillende) vrijwilligers die een klein centje krijgen, mijn ervaringen zijn negatief.

Schooluren en BSO uren als geïntegreerd geheel zien en ook zo organiseren! Het als een leuke en leerzame totale dagbesteding van kinderen invullen. Scholen en andere organisaties moeten hierin meer samenwerken. Mijn kind zit op een school met een BSO die jarenlange wachtlijsten kent. Toen ik hiernaar informeerde bij de directie van de school kreeg ik het volgende antwoord: ‘wij voldoen aan de wettelijke voorwaarden”. Tja

Als tegenhanger van de Taskforce Deeltijd Plus (hoe krijgen we vrouwen meer aan het werk): wie schrijft het boek ‘ik wil minder werken maar met mijn baan kan dat niet’. (geschreven door een bijvoorbeeld een dappere mannelijke advocaat die de mores in zijn branche gaat doorbreken).

Don't

Hou op met de kift tussen ‘werkende moeders' en ‘thuismoeders'! Zinloze energie, besteed die energie zinvol. Heb respect voor elkaars keuzes en ambities, leer van elkaar en vul elkaar aan!

Heb het niet over ‘werk en prive' maar over ‘dubbele ambities'! Een aanzet om beiden als gelijkwaardig te zien en ook zo te benaderen.

Dat er een manifest nodig is voor zoiets vanzelfsprekends

Beleidsadviseur FNV, organiseert en adviseert de FNV Expertgroep Deeltijdplus. Samenwonend met vriendin en co-ouder van twee zonen.

Do: kinderopvang als basisvoorziening en instellen van de brede school, overal in Nederland - op professioneel niveau.

Don't: zorg beschouwen als (alleen) iets van het privédomein.

succes

Roos, helemaal eens:

http://www.bnr.nl/radio/columns/hoofdredactie/11239820?archief=true

Rens de Jong

Adjunct-hoofdredacteur BNR Nieuwsradio

EENS!

Reumatoloog, medisch hoofd reumatologie Maartenskliniek Woerden, onderzoeker UMCU, docent EN getrouwd met Henk en moeder van Ralph (5) en Phaedra (2). Het is mijn missie om in mijn werk een bijdrage te leveren aan betere patientenzorg gecombineerd met een betekenisvolle invulling van mijn moederschap zodat ik mijn kinderen op een goede manier kan voorbereiden op de maatschappij. Beide doe ik met liefde en passie, beide zijn een uiting van wie ik ben. Henk combineert zijn werk ook met zijn vaderschap. Zorgen doen we samen en we stimuleren elkaar in elkaars werk. Het is passen, meten en organiseren, maar het lukt wel.

Dus JA, ik ben voor stimulering (en waardering) van de combinatie werk en zorg voor zowel mannen als vrouwen en voor meer flexibiliteit om deze combinatie makkelijker te maken. Ik maak mij er persoonlijk hard om de positie van werkende ouders en hun kinderen niet alleen voor mijzelf maar ook voor mijn medewerkers te verbeteren.

change!

eens

Lieke Lamb, mede eigenaar van bureau Trendwatcher.com en oprichtster van Balancebabes.com. Moeder van 4 kinderen

Wat wel:

1.Laat onze generatie opstaan en erkenning vragen voor de enorme (negatieve) erfenis die ons door de generatie boven ons wordt nagelaten. Ten volle bewust van de last die ons wacht. Laten wij het heft daarbij in eigen hand nemen en niet afwachen tot dingen voor ons geregeld worden. Naast heel wat narigheid is ons ook veel rijkdom geschonken oa in de vorm van degelijk onderwijs. Laten we die winst inzetten om een toekomst te bouwen om naar uit te kijken.

2. Laten we streven naar een zo open en transparant mogelijke  samenleving en bestuurlijk apparaat. Optimaal gebruik makend van de digitale middelen die ons ter beschikking staan en zoekend naar innovatieve manieren om de maatschappij op een eigentijdse manier naar eigentijdse wensen in te vullen. Daarbij onze plek opeisend in de politiek de wetenschap en het onderwijs  het zakenleven en in de media.

3.Laat het een streven zijn om de politiek weer te laten bijsturen (niet besturen) ipv enkel poitiek te bedrijven en in de strijd dat te doen half te verdrinken in allerlei vreemde regeltjes en procedures . (niet lullen maar poetsen)

Wat niet:

1. Niet Betuttelen. Wij zijn allemaal gelijkwaardig maar niet allemaal gelijk. Ieder mens heeft naar omstandigheden eigen behoeftes wensen en plichten. Creeer de mogelijkheid voor zo veel mogelijk individuen om te excellereren op hun eigen niveau.Gun ieder zijn ruimte daarin.

2.Niet Polderen: Als er dan toch dingen echt geregeld moeten worden doe dat dan ook! Maak keuzes en verbind daar dan ook beslissingen aan. Duidelijkheid is al de helft

3.Niet Kinderen als pion in ons spel gebruiken.  Wat ook de dromen en idealen van onze generatie of de generaties daarboven mogen zijn: laat dit nooit een last worden voor de generatie onder ons. Laten wij steeds goed het belang van het kind (generatie na ons) in het oog houden en proberen op een blijmoedige manier rust regelmaat en reinheid te combineren met licht lucht en liefde zowel in onze kleine huiselijke kring als ook op mondiaal niveau.

Wij zijn een generatie van sterk ontwikkelde individuen met een brede basis
wat betreft kennis en een breed scala aan mogelijkheden. Wij weten ons
gesteund door het leeuwendeel van de mannelijke generatiegenoten die niet
tegen maar meewerken. Laten we onze kansen ten volle benutten. Onze
verworven vrijheden opeisen en verdedigen en bovenal de balans opmaken en
behouden om het geluk dat eenieder nastreeft te vinden. Nu en in de
Toekomst!!!

Ik citeer graag even een voorganger:

Ik participeer en ondersteun initiatiefnemers van positieve verandering.

Ik onderschrif het manifest helemaal.

Dit sluit precies aan bij hoe wij ( manlief en ik) het thuis georganiseerd hebben!