Door: Koster & Jojanneke De Pers

Gepubliceerd: vrijdag 23 oktober 2009 01:33

Lulu dicteerde deze week haar reddingsplan om de nationale vrouwelijke arbeidsmarkt te pimpen. ‘Luister naar Mao.'

China kickt niet alleen Europa's buttals het op eco-groei en milieu-redplannen aankomt, we kunnen ook nog van ze leren waar het emancipatie betreft. Dit predikte Chinese schrijfster Lulu Wang (48) op het door &Samhoud georganiseerde Seminar Female Entrepreneurship ten overstaande van ‘s lands topvrouwen en afgezanten van emancipatieminister Plasterk.

Samen met powervrouwen als Roos Wouters, Annemarie van Gaal - die nog even fijntjes aanhaalde dat de enige bank in IJsland die niet failliet is gegaan werd gerund door vrouwen - en Marlies Dekkers werd gesproken over het eeuwige vraagstuk van de achterblijvende vrouw op de arbeidsmarkt. Dit met in het achterhoofd het dreigende tekort van 24 miljoen mensen op de Europese arbeidsmarkt in 2040.

Wang echter, met haar onnavolgbare verteltechniek en aanstekelijke hysterie, zorgde voor de meeste roering. Gekleed in stemmig Mao Zedong-rood dicteerde ze haar vierarmige reddingsplan.

1 Verruil de bijbel voor de lessen van Mao

‘Toen ik in 1985 naar Nederland kwam, zag ik tot mijn verbazing dat vrouwen hier veel minder geëmancipeerd waren dan in China. Dat komt omdat jullie niet zo iemand als Mao hebben gehad om jullie te bevrijden. Hij heeft fout, maar ook veel goed gedaan. Mao droeg het Yin en Yang idee uit. Het idee dat man en vrouw evenveel zijn, en elkaar aanvullen.'

‘‘Vrouwen dragen de helft van de hemel', zei hij. En het werkte zozeer dat Chinese mannen op een gegeven moment positief gediscrimineerd moesten worden op de Chinese universiteiten.' Nederlandse vrouwen daarentegen, vindt Lulu, geloven dat ze slechts ééntweehonderdste zijn van een man. En ja, dan krijg je zulks als waar wij vandaag de dag mee zitten: een van de meest abominabele vrouwelijke arbeidsmarktinvullingen van Europa. ‘Eén rib uit Adam!', stampt Lulu op de grond. ‘Een van de tweehonderd zoveel botten!' De topvrouwen knikken gedwee.

2 Een hangend handeltje kan een baarmoeder niet beoordelen

‘Vrouwen zijn veel te veel op zoek naar de erkenning van mannen. Maar dat te willen is hetzelfde als je portemonnee laten bewaren door een dief! Erkend worden kun je alleen zelf doen. Ik zeg weleens tegen mannelijke critici die mij veroordelen omdat ik bekentenisliteratuur zou schrijven: u kunt toch niet met uw handeltje dat daar buiten hangt mijn baarmoeder beoordelen?' En daarmee heeft ze natuurlijk een punt. ‘Als een man schrijft over zijn haperende penis is dat je allerhoogste literatuur, maar als een vrouw schrijft over een droge vagina is dat chicklit. En zo werkt het in het zakenleven ook.'

3 Negeer slangen die chocolademousse van je willen maken

Het is volgens Wang net als dat verhaal uit de Griekse mythologie van die jongen die op zoek moet naar goud in een grot maar ondertussen wordt ontmoedigd en beangstigd door slangen.

‘Wij vrouwen proberen op ons doel af te gaan, maar ondertussen sissen de slangen naar ons: ik ga chocolademousse van jou maken. Of: vrouwen zijn zo gevoelig. Negeer ze, en je zult bij het goud komen.'

4 Van netwerken krijg je regen in je neus

‘Er wordt altijd zo gehangen aan dat netwerk. Ik zal je zeggen, sinds ik een zogenaamde BN'er ben, en onder andere BN'ers verkeer, ben ik klaar met netwerken. De mensen met de grootste netwerken zijn verwaande trutten met twee hoofden en drie oren. O o o, ze kennen iedereen. Maar wie wil naast ze zitten in de bus? Niemand.'

‘Aardig zijn is je beste visitekaartje. Dat is oprecht. Verwaande netwerkers verdrinken als het regent want dan krijgen ze water in hun neus.'