Geef mannen 2 maanden betaald vaderverlof

Trouw 22-6-2007 door Roos Wouters

Zo’n verlof is de eerste stap naar nieuwe verhoudingen tussen mannen en vrouwen.

Speciaal voor de premier en de twee vicepremiers, alle drie vader, heeft GroenLinks rompertjes laten maken met de opdruk ’FREE PAPA’. Deze krijgen zij komende week aangeboden met daarbij het verzoek om steun te verlenen aan de initiatiefwet vaderverlof. En dat is hard nodig, want zolang vaders bij de komst van hun kind maar twee dagen betaald verlof krijgen, blijven overheid en bedrijfsleven het signaal afgeven dat alleen hun vrouw een kind krijgt, en ’wie het kindje krijgt mag het houden’. Tegenwoordig is het de normaalste zaak van de wereld dat mannen aanwezig zijn bij de geboorte van hun kind. En iedereen die een bevalling heeft meegemaakt kan beamen dat dit een emotioneel aangrijpende gebeurtenis is. Maar zelfs als de vader er niet bij is geweest, zal hij waarschijnlijk erkennen dat het krijgen van een kind ook hem niet in zijn koude kleren is gaan zitten.

Toch is het nog steeds zo dat hij, na de twee dagen betaald verlof, weer aan het werk moet. Hij heeft één vrije dag om bij de bevalling aanwezig te zijn en één om het kind aan te geven bij de burgerlijke stand. Daarna roept zijn ouderwetse mannenplicht: de kost verdienen. Wil men de vader werkelijk meer bij de opvoeding en zorg van zijn kind betrekken, dan is het hard nodig om ook hem het recht te geven om vertrouwd te raken met zijn pasgeboren baby en de nieuwe gezinssituatie.

Wanneer ook de vader voor langere tijd met betaald verlof gaat, dan zullen ook zíjn werkgever en collega’s rekening moeten houden met de kleine aanstaande revolutie. Nu is het alleen de vrouw die er voor langere tijd tussenuit gaat en iets moet regelen, en kunnen zijn baas en collega’s de twee dagen verlof nog gemakkelijk verwarren met vakantiedagen. Bij langer verlof zal dat vrijwel onmogelijk zijn en raakt men er dieper van doordrongen dat ook hij een kindje krijgt.

Bovendien zal dat voor hem de drempel verlagen om aan te geven dat hij zijn werktijden wil aanpassen aan de nieuwe gezinssituatie. Uit een recent onderzoek blijkt die drempel nog erg hoog. Van de mannen en vrouwen die aangaven minder te willen werken, voegden maar 9 procent van de mannen de daad bij het woord terwijl maar liefst 34 procent van de vrouwen dat wel deden.

Bij vrouwen is het geaccepteerd dat een moeder tijd wil om voor de kinderen te zorgen, en als zij toch met de baas aan tafel moet dan is die stap zo gezet, of ze wil of niet. Mannen krijgen echter veel minder begrip. Terwijl die op dit moment voor de emancipatie van de deeltijdbaan zorgen. De papadag heeft nu al een soort status terwijl de term mamadag niet eens bestaat. Het vaderverlof zou daardoor niet alleen een positieve impuls kunnen geven aan de band tussen vader en kind maar ook aan de emancipatie van mannen, vrouwen en kinderen.

Pas wanneer overheid en bedrijfsleven mannen langere tijd betaald verlof geven, zullen zij de vader niet alleen behandelen als kostwinner en erkennen dat hij ook een rol in het huis en de opvoeding heeft. Tot dan kunnen zij zich afvragen waarom het toch nog steeds de man op zondag het vlees snijdt terwijl de vrouw in deeltijd werkt.

Het glazen plafond voor vrouwen is tegelijkertijd de glazen vloer voor mannen en willen de premier en vicepremiers die werkelijk doorbreken dan is betaald vaderverlof een eerste stap. Pas daarna zal er echt iets kunnen veranderen in de man-vrouwverhoudingen in het gezinsleven en op de arbeidsmarkt.