Dank Cisca, maar nu kunnen we zonder je!

Nrc.next 7-3-2007 door Roos Wouters

Feministen te streng voor de moderne man 

Een feminist is ondanks dat we haar dankbaar zijn voor de verworven vrijheden toch vooral iets waar de moderne vrouw niet mee geassocieerd wil worden en waar de moderne man wéér van op zijn kop krijgt. Bovendien hebben of krijgen de meeste geëmancipeerde jongeren, geëmancipeerde partners die niet nog eens geëmancipeerd willen worden. Wie er samen uit wil komen werpt zich liever niet op als feminist. Dat werkt alleen maar averechts.

Ook mijn man is de zoon van een feministische moeder. Hij kookt, doet de boodschappen, weet hoe hij mij moet bevredigen en is behendiger in het verschonen van luiers dan ik. Natuurlijk hebben wij soms onenigheid over de rolverdeling maar het beeld dat van de gemiddelde man wordt geschetst tijdens menig emancipatie debat, herken ik absoluut niet. En volgens mij ben ik daar niet de enige in.

Wanneer men het heeft over emancipatie dan spreekt men vooral over de vrouw en haar dubbele belasting. Worden mannen al genoemd, dan gaat het vooral over het feit dat zij nog steeds te weinig zorgtaken overnemen. Hij blijft door de traditionele feminist afgeschilderd als machthebber die nog steeds heropgevoed moet worden. Wat hij wel allemaal wil en doet wordt zelden genoemd. Dat verbaast mij. Ik zie mijn man als partner waarmee ik in alle harmonie tot een compromis kan komen. Niet als onderdrukker die ten alle tijden van mij probeert te profiteren. En ook daar sta ik volgens mij niet alleen in. Waarom wordt daar zo weinig aandacht aan besteed?

Het negeren van de moderne man is een enorme gemiste kans want een goed voorbeeld prijzen heeft meer effect dan voortdurend met geheven vingertje te wijzen op alle tekortkomingen. Als hij het toch niet goed kan doen dan heeft het ook weinig zin het te blijven proberen. Zo zou ik in elk geval redeneren en me daar welwillend bij neerleggen. Nee, mannen willen misschien (net als vrouwen) niet ‘stofzuigen’ maar zorgen doen ze steeds meer. Neem maar eens een kijkje in supermarkten, zandbakken, speeltuinen of pierebadjes. Wat op valt is dat het aantal mannen is toegenomen, ook op doordeweekse dagen. Het beeld van de man die met één hand naast de kinderwagen loopt, alsof hij er niet echt bij hoort, is veranderd in die van een trotse vader die met beide handen achter de wagen loopt. De zorgende man mag eindelijk gezien worden en wil dat ook.

Het is vooral het conservatieve beeld van mannen dat er voor zorgt dat ze nog steeds in het keurslijf van kostwinner en boeman worden gedrukt. En op de manier waarop het emancipatie debat nu gevoerd wordt blijven mannen ook in dat keurslijf gedrukt. De moderne man krijgt nog steeds de schuld in plaats van een voorbeeldfunctie en daarmee staat de traditionele feminist de emancipatie van de nieuwe generatie eerder in de weg dan dat zij er aan bijdraagt. Bedankt mam en Cisca, maar nu lossen we het samen wel op.