Tweederangs Burgers

Ik heb niets in het leven zo zeker geweten als het feit dat ik jong kinderen wilde. Ik zocht dus een leuke partner met een kinderwens, en zonder al te veel complicaties kregen wij twee gezonde kinderen. Simpel toch?

Helaas is dat niet voor iedereen zo. En dan heb ik het nog niet eens over ouders die hun kinderwens voor zich uitschuiven tot het te laat is. Nee, er zijn ook mensen die, om wat voor reden dan ook, niet in staat zijn om zelf kinderen op de wereld te zetten. Zo'n onvervulde kinderwens veroorzaakt vaak een schreeuwende leegte. Gelukkig bestaan er alternatieven zoals adoptie of draagmoederschap. Tenminste, voor sommigen, want als het aan CDA minister Hirsch Ballin ligt zal dit alles sterk aan banden worden gelegd.

Zo zal een vriend van mij waarschijnlijk niet tot de ‘happy few' behoren die zijn kinderwens op die manier in vervulling kan laten gaan. Dat hij en zijn partner bij de gedachte aan kinderen al beginnen te stralen, en er helemaal klaar voor zijn mag niet baten; zijn partner is namelijk een man. En tja, mannen mogen in ons tolerante land wel trouwen, maar bij gebrek aan een baarmoeder zijn zij aangewezen op adoptie of draagmoederschap en daar staat Nederland toch een stuk minder tolerant tegenover.

Ook al proberen we om Nieuwe Nederlanders onze normen ten opzicht van homoseksualiteit bij te brengen, toch behandelen we homo's als tweederangsburgers wanneer zij kinderen willen adopteren. Dat zit zo. In Nederland zijn er een aantal vergunninghouders die bemiddelen bij adoptie, over deze bemiddeling zal weinig enthousiasme bestaan, want wie een kind wil adopteren moet zes tot tien jaar wachten. Maar homo's hoeven per definitie niet op bemiddeling te rekenen. Deze instanties hebben namelijk geen contacten met landen waar homo's een kind mogen adopteren. Daarom zijn homo's aangewezen op ‘doe-het-zelf-adopties'. Zij moeten zelf contacten leggen met die landen, opzoek gaan naar kindertehuizen of adoptieministeries en uitzoeken hoe de lokale adoptiewet in elkaar steekt. En is dat allemaal gelukt, dan moeten ze zelf een Nederlands adoptiebureau benaderen om het hele traject goed te laten keuren. Maar als het aan Minister Hirsch Ballin ligt zal ook deze doe-het-zelf-adoptie onmogelijk worden.

Natuurlijk ben ik net als Hirsch Ballin zeer beducht voor kinderhandel. Toch mag je homo's hun kinderwens niet zomaar ontzeggen. Want heb je als homo geen zus of vriendin die je kind wil dragen, dan komt het er op neer dat je die de schreeuwende leegte maar gewoon te accepteren hebt. Zeker omdat de minister ook de noodsprongen als het commerciële draagmoederschap, waarbij je een vrouw betaalt om jouw baby te dragen, wil aanpakken. Ik vraag me dan ook af of tolerant Nederland homo's met een kinderwens binnenkort liever naar Amerika laat emigreren omdat ze hun kinderwens daar nog wel legaal in vervulling kunnen laten gaan?