Het scholenbeleid moet anders

En toen mondde de oproep van vorige keer uit in een femanistisch manifest. Ik was nauwelijks terug van vakantie, de kinderen rende nog uitgelaten in het rond, of ik plofte achter mijn computertje. Een manifest moest het worden, niet voor vrouwen naar de top of thuisblijfmoeders en kostvaders maar een manifest voor mannen en vrouwen die zich beiden bekneld voelen door het kostwinnersmodel en bijbehorende moederschapscultuur. Voordat ik het wist stond het manifest op mijn website en was ik hotemetoten aan het mailen om te vragen om het te tekenen.

Tussen het lezen van de reacties door - dank daarvoor! - werkte ik mij door mijn vakantiemail. Bij het lezen van de nieuwsbrief van school was mijn enegieke vakantiesteming al volledig verdwenen. Er was dringend behoefte aan: Overblijfouders en ouders die het plein willen vegen: "Het is heel fijn als de kinderen op een schoon plein kunnen spelen. Wie wil maandags om 8.45 uur helpen vegen?" Ook stonden er de data van de ouderavonden vermeld waarbij er vast weer een morele appel gedaan zou worden om je toch vooral op te geven als klassenouder, voorlees-, luizen-, knutsel- en schoonmaakouder. Ik moest mij inhouden om niet op replay all te klikken voorzien van de tekst: ‘en als we dan toch bezig zijn zullen we de kinderen dan ook les geven, dan kunnen we ze meteen leren het schoolplein zelf te vegen!?

Ik herkende mij dan ook volledig in de roep om het aanpassen van het scholenbeleid. Vele ondertekenaars van het manifest vragen om aanpassing van de schooltijden (brede scholen met continu rooster en goede lunches: ‘vrij tussen de middag is uit de jaren 50!' ): het investeren in leerkrachten en conciërges (‘De conciërge is onmisbaar, geef hem of haar een reguliere, volwaardige baan'): en het stoppen met vrijwilligerswerk op basisscholen (Scholen moeten meer geld hebben voor onderwijsassistentes die het werk doen dat ‘moeders' nu 'vrijwillig' doen: lezen, luizen, pannenkoeken bakken, sporten, spelen, schoonmaken, enz ens enz'

Wederom wil ik jullie vragen van je te laten horen: op mijn website maar ook thuis, op het werk, op school, bij werkgevers, werknemers, media en overheid, zodat de behoudende gezagsdragers en andere betrokkenen wakker worden en onderwerpen als het scholenbeleid hoog op de agenda komt in plaats van de islamisering van de samenleving.