|
Volgens Heleen Mees ben ik een verrader. Lux Voor sept. 2007 |
|
zaterdag, 08 september 2007 22:27 |
Volgens Heleen Mees ben ik een verrader
zaterdag 08 september 2007 Lux Voor site
Lang leve Heleen Mees,
Volgens de ideeën van Heleen Mees ben ik een verrader van het feministisch ideaal; ik ben een absolute deeltijdfeminist en met vlagen zelfs een oprechte burgertrut. Ik wilde al op jonge leeftijd niets liever dan een gezinnetje. Regelmatig droomde ik van mijn toekomst. Dan zag ik mijn kinderen, samen in bad met grote schuimkuiven op hun hoofd. Lange auto ritten naar Zuid Frankrijk. Ik voorin, stokbroodjes smerend, terwijl de kinderen elkaar op de achterbank in elkaar mepte.(Tja, enige realiteitszin was mij niet vreemd). Maar als ik dan probeerde te fantaseren wat ik, later als ik groot was, voor werk zou doen dan bleef het akelig leeg in mijn hoofd. Ik wilde wel werken maar een carrière nasterven? Ik had geen idee waarin en bovendien leek het mij uiterst secundair. Ook nu blijft mijn hoofd nog erg leeg als ik mij afvraag wat ik later worden wil. Het belangrijkste ben ik al. Mijn kinderen zetten de badkamer vaker onder water dan mij lief is en onderweg naar Zuid Frankrijk dank ik de uitvinder van de portable dvd-speler op mijn blote knieën. Wel weet ik inmiddels wat ik niet zal worden. Zo is fulltime moederen niet een van mijn sterkste punten. Dat bleek toen ik een fulltime baan met mijn gezin had proberen te combineren en zo overspannen als een deur werd. Carrière maken viel dus ook af.
Na jaren van zoeken naar mijn kerncompetenties zijn mijn partner, kinderen en ik er achter dat wij eigenlijk alleen meerwaarde hebben als wij alles combineren in deeltijd. Mijn partner is het namelijk nooit helemaal gelukt om te veranderen in die zorgende en zuigende traditionele vrouw, ook al kookt hij voortreffelijk. Ik krijg het niet voor elkaar om te veranderen in een traditionele man die de zorg volledig aan anderen uit besteed, ook al timmer ik aardig aan de weg. Bovendien weigeren onze kinderen te veranderen in de kinderen van de oppas. * Wij, de familie Wouters-Voerman, moeten dan ook concluderen dat de emancipatie van het gezin nog een lange weg te gaan heeft. En daarom willen wij, maar ik geloof toch vooral ik, Heleen Mees hartelijk danken voor haar toegewijde inzet. Mij en mijn mede deeltijd feministen beschuldigen van verraad heeft een geweldig effect gehad. Emancipatie staat weer volop in de belangstelling, maar nu de media het begrepen heeft is het wat ons betreft tijd geworden voor wat meer nuance; emancipatie met oog voor meer dan alleen de economische belangen. Want geloof me, ik kostte de hele samenleving en mijn gezin ook handenvol geld toen ik tijdens mijn fulltime baan overspannen aan de rand van de zandbak belande.
|